Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. odrzucił zażalenie A. i E. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 26 czerwca 2009 r. odrzucające skargi kasacyjne A. M. i E. M. w sprawie ze skargi Anny i E. M. na uchwałę Rady Miejskiej w N. D. M. z [...] 2007 r., Nr [...], w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że pomimo prawidłowego pouczenia skarżących (k. 95 i k. 96 akt sądowych), zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzili oni osobiście.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli A. i E. M. wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zasadą jest, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Niedotrzymanie przez skarżących obowiązku nałożonego art. 194 § 4 p.p.s.a., tzw. przymusu radcowsko - adwokackiego, stosownie do art. 178 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem zażalenia.
Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącym wraz z prawidłowym pouczeniem o przymusie radcowsko-adwokackim do sporządzenia zażalenia na to postanowienie. Skarżący zaś, mimo prawidłowego pouczenia, zażalenie sporządzili osobiście, a zatem postanowienie Sądu I instancji jest słuszne i zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 p.p.s.a.