Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę S. M. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis w sprawie. Pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r., na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika skarżącego z uwagi na brak wpisu od skargi kasacyjnej.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego radca prawny H. N. zarzucił bezzasadne zastosowanie art. 178 w zw. z art. 221 p.p.s.a. wskutek nieuwzględnienia art. 199 p.p.s.a. w związku z art. 100 ustawy z dnia 8 listopada 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), z którego wynika, że postępowanie w sprawie jest wolne od opłat sądowych. Zdaniem pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna nie podlegała opłacie, podobnie jak skarga, od której wpis nie został pobrany. W związku z tym wniesiono o uchylenie postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wbrew powołanym w jego uzasadnieniu zarzutom, zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Stosownie bowiem do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości ustalonej na podstawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) i nie została należycie opłacona przez wnoszącego ją pełnomocnika.
Błędny jest pogląd pełnomocnika skarżącego, że w sprawie tej zwolniony jest skarżący na mocy art. 100 ustawy z dnia 8 listopada 1990 r. o samorządzie gminnym w związku z art. 199 p.p.s.a. od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zwolnienie, o którym mowa w art. 100 ustawy o samorządzie gminnym dotyczy postępowań sądowych "o których mowa w artykułach poprzedzających" - wszczętych przez organ w trybie nadzoru, nie zaś skargi wniesionej w trybie art. 101 tej ustawy. Wpis sądowy od skargi został zaś zwrócony skarżącemu w wyniku zastosowania art. 232 § 1 pkt 1 a p.p.s.a. i nie może stanowić to podstawy do uznania, że skarżący był zwolniony od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w tej sprawie. Wobec powyższego zarzuty zażalenia są niezasadne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.