Uzasadnienie
A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżący złożył zażalenie podnosząc, iż skarga nie podlega opłacie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. Skoro więc niniejsza sprawa została wszczęta skargą na postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego to wysokość wpisu powinna zostać określona właśnie na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości.
Podkreślić należy, że zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w tym przepisie. Nałożenie grzywny w celu przymuszenia (przedmiot postępowania objętego skargą do sądu administracyjnego) związane było z niewykonaniem obowiązków z zakresu prawa budowlanego, a zatem jest to sprawa niewymieniona w katalogu zawartym w art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący nie został także zwolniony od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. Do ewentualnego rozpoznania wniosku w tym przedmiocie przez sąd administracyjny konieczna jest inicjatywa strony.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.