Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. K. S. (dalej jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Zarządzeniami Przewodniczącego z dnia 11 maja 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń, jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k.
56) skarżący odebrał w dniu 20 maja 2016 r. W wyznaczonym do tego terminie skarżący uzupełnił jedynie brak w postaci odpisu skargi natomiast nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W piśmie z dnia [...] maja 2016 r. wniósł o zawieszenie z urzędu postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zamknięcia przez organy Policji postępowania karnego na okoliczność posługiwania się przez A. i P. Z. sfałszowanymi aktami notarialnymi, dotyczącymi przedmiotowej nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę skarżącego. Mając na uwadze art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd stwierdził, że w przewidzianym do tego terminie tj. do 27 maja 2016 r. ani do momentu orzekania przez Sąd nie został uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wobec tego skarga zawierała wadę fiskalną uniemożliwiająca nadanie jej dalszego biegu i na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
W dniu [...] czerwca 2016 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący szeroko opisał okoliczności sprawy w jakich doszło do opuszczenia przez niego lokalu przy ul. O. [...] w Ł. Wielokrotnie wskazał na sfałszowanie przez A. i P. Z. aktów notarialnych dotyczących nieruchomości przy ul. O. [...] w Ł. Zaznaczył, że osoby te nie mają legitymacji by żądać jego wymeldowania. Domagał się, by WSA w Łodzi w odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] maja 2016 r. z urzędu dokonał zawieszenia toczącego się postępowania do czasu zakończenia postępowania karnego przeciwko A. i P. Z. Skarżący uważa, że zaskarżone postanowienie jest nieprawidłowe i żądanie opłaty w opisanych okolicznościach sprawy jest niezasadne. Postępowanie przed sądem powinno zostać zawieszone zgodnie z jego pismem z dnia [...] maja 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie a art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższego wynika, że warunkiem rozpoznania skargi złożonej do sądu administracyjnego jest m.in. uiszczenie wpisu od skargi w określonej przepisami wysokości. Zaniechanie tego obowiązku prowadzi do tego, że Przewodniczący Wydziału wydaje zarządzenie, w którym nakazuje wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi zastrzegając termin na dokonanie wpłaty oraz rygor w razie jego niewykonania.
W przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania rygorem jest ich odrzucenie. Odrzucenie skargi jest zaś równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia.
Zdaniem NSA, w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji postąpił prawidłowo odrzucając wniesioną przez skarżącego skargę bowiem po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w dniu 20 maja 2016 r. (k.
56) w terminie 7 dni na dokonanie wpłaty skarżący nie dokonał płatności. Nie wystąpił także z wnioskiem o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednocześnie w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. wystąpił o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego co jednak nie mogło mieć wpływu na wydane przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie.
Jak wynika z zażalenia skarżący nadal twierdzi, że żądanie uiszczenia wpisu od skargi było w niniejszej sprawie pozbawione podstaw. Jednak jak wynika z art. 214 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Skoro skarżący wniósł skargę, która jako pismo wszczynające postępowanie w sprawie podlega wpisowi (art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.) zobowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). Nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym do tego terminie w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. musiało skutkować odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji, co znalazło wyraz w zaskarżonym postanowieniu.
Okoliczności sprawy, które szeroko powołane zostały w uzasadnieniu zażalenia nie miały żadnego wpływu na ocenę prawidłowości wydania zaskarżonego postanowienia, które dotyczyło jedynie odrzucenia skargi w sytuacji nieuzupełnienia jej braków fiskalnych. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów wskazujących na wadliwość zaskarżonego postanowienia co tym samym musiało doprowadzić do oddalenia wniesionego zażalenia.
W tym stanie rzeczy, uznając zażalenie za nieuzasadnione Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.