Postanowienie NSA z 13 lutego 2008 r., II OZ 92/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1145/07 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ludwik Żukowski przewodniczący

Uzasadnienie

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1145/07 na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) oraz stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwał skarżące Stowarzyszenie "[...]" do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...] w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe zarządzenie, w dniu 21 stycznia 2008 r. Stowarzyszenie "[...]" złożyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. W treści zażalenia wskazało, że Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego i w świetle przepisu art. 24 a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873) oraz przepisu art. 9 sporządzonej w Aarhus Konwencji z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r., Nr 78, poz. 706), powinno być zwolnione od kosztów sądowych. Ponadto Stowarzyszenie podniosło, że w oparciu o przepis art. 239 P.p.s.a. powinno znajdować się w katalogu podmiotów zwolnionych od kosztów sądowych z mocy ustawy. Skarżące stowarzyszenie wskazało, że przepis art. 239 P.p.s.a. w sposób niesprawiedliwy pomija organizacje pożytku publicznego, pozbawiając je prawa do zwolnienia od opłat sądowych, a ponadto, iż jest niezgodny z Konstytucją RP, postanowieniami Konwencji z Aarhus i ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. W związku z tym, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 P.p.s.a.), przewodniczący miał obowiązek wezwania skarżącego stowarzyszenia do uiszczenia należnej opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Na podstawie art. 198 P.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego, przysługuje zażalenie – jeżeli ustawa przewiduje takie prawo.

W myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Skoro skarga Stowarzyszenia "[...]" dotyczy decyzji Wojewody M. z dnia [...] umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta miasta [...] W. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia "[...]" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej, stwierdzić należy, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Decyzja ta została podjęta na skutek odwołania od decyzji wydanej w zwyczajnym trybie i dotyczy materii regulowanej przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Nie ulega zatem wątpliwości, że tego typu sprawy należą do spraw z zakresu budownictwa.

Nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, jakoby Stowarzyszenie "[...]", jako organizacja pożytku publicznego, było zwolnione od kosztów sądowych na mocy art. 24 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W myśl bowiem powołanego przepisu zwolnienie takie przysługuje organizacjom pożytku publicznego tylko wówczas, gdy przepisy odrębne dotyczące postępowań, w których opłaty sądowe są pobierane, takie zwolnienie przewidują. Natomiast przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zwolnienia organizacji pożytku publicznego od opłat sądowych. Przepis art. 239 P.p.s.a., który określa zamknięty katalog uprawnionych do zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego z mocy ustawy, nie wymienia organizacji pożytku publicznego jako podmiotu zwolnionego od kosztów sądowych. Wprawdzie przepis art. 240 P.p.s.a. przewiduje możliwość zwolnienia, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, organizacji społecznych z obowiązku uiszczenia wpisu w sprawach związanych z działalnością naukową, oświatową, kulturalną, dobroczynną oraz z zakresu pomocy i opieki społecznej, jednak dotychczas rozporządzenie takie nie zostało wydane. W tej sytuacji zwolnienie Stowarzyszenia "[...]" od kosztów sądowych może nastąpić wyłącznie na zasadach ogólnych, tj. po złożeniu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w przypadku, gdy spełni warunki określone w art. 246 § 2 P.p.s.a.

Ponadto podkreślić należy, że organem powołanym do kontroli przepisów ustawowych co do ich zgodności z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i Konstytucją RP jest Trybunał Konstytucyjny.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.