Postanowienie NSA z 8 listopada 2005 r., II OZ 923/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Bd 483/05 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 15 kwietnia 2005 r. G. B. złożyła skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 stycznia 2005 r. doręczoną skarżącej w dniu 26 stycznia 2005 r. W piśmie tym G. B. wystąpiła równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wnosząc o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że uchybienie terminu wynikało z braku stosownej wiedzy; skarżąca występuje bowiem w postępowaniu samodzielnie a decyzja, na którą wnosi skargę wydawała jej się korzystna (skoro uchylała decyzję Prezydenta Miasta Grudziądza i umarzała postępowanie sądowe w tej sprawie). Uprawdopodabniając zachowanie terminu skarżąca wskazała, że dopiero w dniu 13 kwietnia 2005 r. zasięgnęła porady adwokata, który uświadomił jej związane z powyższą decyzją skutki.

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że nieznajomość przepisów postępowania czy przepisów prawa materialnego nie może być uznana za niezawinioną przyczynę uchybienia terminu. Sąd podkreślił także, biorąc pod uwagę czas toczącego się postępowania, że skarżąca powinna mieć już pewne rozeznanie co do skutków prawnych decyzji, a w przypadku wątpliwości zwrócić się do organu o wyjaśnienie w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak zauważył Sąd I instancji w sprawie tej sąd administracyjny zajmował stanowisko już dwukrotnie (wyrokiem NSA O/Z w Bydgoszczy z dnia 24 września 2003 r. oraz wyrokiem WSA w Bydgoszczy z dnia 29 września 2004 r.). Na powyższe postanowienie Sądu pismem z dnia 24 czerwca 2005 r. G. B. złożyła zażalenie, w którym zarzucając naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej

Sygn. akt II OZ 923/05 dalej jako p.p.s.a., wniosła o zmianę postanowienia przez przywrócenie terminu do wniesienia skargi i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że do dnia 13 kwietnia 2005 r. nie orientowała się, iż sentencja decyzji z dnia 21 stycznia 2005 r. jest sprzeczna z uzasadnieniem, co stało się bezpośrednią przyczyną uznania przez skarżącą, że jej żądanie zostało spełnione. Dopiero po wskazanej dacie (po konsultacji z prawnikiem) zdała sobie sprawę z tego, że decyzja ta nie zakończyła postępowania zgodnie z treścią jej żądania.

W odpowiedzi na zażalenie wniesionej w dniu 5 sierpnia 2005 r. (data stempla pocztowego) inwestorzy A. K.-S. i T. S.-S., będący uczestnikami tego postępowania wnieśli o oddalenie zażalenia skarżącej i obciążenia jej kosztami postępowania. W piśmie tym podkreślono, iż przyczyna, która może stanowić podstawę przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. musi być obiektywnie niezawiniona, warunku takiego nie spełnia powołany przez skarżącą brak wiedzy prawniczej. W piśmie tym podniesiono także, że skarżąca posiada dobre rozeznanie w prawie budowlanym oraz zna konsekwencje działań i zaniedbań w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o czym świadczą wszystkie jej wcześniejsze pisma.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Skarżąca w rozpoznawanym zażaleniu, nie wykazała braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a co jest konieczne w świetle przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. Zarzuty skierowane w stosunku do decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 stycznia 2005 r., nie mogą być brane pod uwagę przez Sąd, przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zwązku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.