Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 39/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę P. M. w sprawie ze skargi A. I. B. i P. M. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skargę do sądu administracyjnego na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku, uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sejnach z dnia [...] października 2015 r. nr [...], nakazującą rozbiórkę części kanalizacji deszczowej, wniosły do sądu administracyjnego A. I. B. i P. M., reprezentowana przez pełnomocnika A. M. Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2016 r. skarżąca A. I. B. i pełnomocnik skarżącej - P. M, zostali wezwani solidarnie do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie 4 brakujących odpisów skargi. Nadto pełnomocnik A. M. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej P. M. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z tego samego dnia skarżącą A. I. B. i pełnomocnika skarżącej P. M. wezwano także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniach określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.
Oba wezwania (do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu) zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 stycznia 2016 r. (k. 37-38 akt sądowych), a zatem termin do ich wykonania upływał w piątek 5 lutego 2016 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej P. M. nie nadesłał pełnomocnictwa do działania w jej imieniu.
Odrzucając skargę Sąd powołał się na art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. Wskazał, że w myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 P.p.s.a. do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć dokument, z którego wynika jego umocowanie (pełnomocnictwo) do dokonania tej czynności. Nieprzedłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi. Pełnomocnik skarżącej P. M, pomimo prawidłowego wezwania, nie nadesłał pełnomocnictwa do działania w jej imieniu. Sąd stwierdził zatem, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w wyznaczonym przez Sąd terminie braku formalnego skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca P. M, reprezentowana przez pełnomocnika. Pełnomocnik P. M wyjaśnił, że córka, która przebywa w L, udzieliła mu notarialnego pełnomocnictwa, które jest w aktach sprawy. Udzielając pełnomocnictwa wolą córki było, aby reprezentował on ją przed wszystkimi sądami i organami administracyjnymi w Polsce w jakichkolwiek sprawach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi ze względu na jej wniesienie przez osobę, która nie przedłożyła pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, iż zarządzeniami z dnia 14 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji nakazał wezwanie skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w nich wskazanych i do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu powyższych zarządzeń, w pismach z dnia 20 stycznia 2016 r. wezwano skarżące do usunięcia ww. braków formalnych i uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Sąd ustalił, że powyższe wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu zostały doręczone pełnomocnikowi P. M. w dniu 29 stycznia 2016 r. (historia przesyłki, k-37-38 akt sądowych). Mimo upływu terminu z dniem 5 lutego 2016 r. skarżąca P. M. nie usunęła wszystkich braków formalnych skargi, tj. nie przedłożyła Sądowi pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi dla A. M. Skarżąca A. I. B. nadesłała zaś w zakreślonym terminie odpisy skargi i uiściła wpis sądowy. Zatem zaistniała podstawa do odrzucenia skargi P. M. z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., tj. nieprzedłużenia stosownego pełnomocnictwa, co też Sąd pierwszej instancji uczynił.
Nie mógł w rozpoznawanej sprawie odnieść skutku argument zażalenia, że pełnomocnictwo notarialne znajduje się w aktach sprawy, ponieważ pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych nie wypełnia dyspozycji z art. 37 § 1 zd. 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie może być traktowane jako skuteczne złożenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej w sprawie przed sądem.
Ze wskazanych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.