Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 21 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek A. W.-B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia tego Sądu z 18 sierpnia 2011 r.
W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że A. W.-B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z [...] października 2010 r. uchylającą decyzję Prezydenta Wrocławia z [...] lipca 2010 r. i umarzającą postępowanie pierwszej instancji. Na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił dopuścić do udziału w sprawie B. M., E. F., M. K., R. S., G. Z., P. H. i A. K. Wnioskiem z 10 października 2011 r. skarżąca oraz C. W., działający przez pełnomocnika, zwrócili się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. postanowienia celem złożenia na nie zażalenia. Wniosek został uzasadniony nieobecnością na rozprawie pełnomocnika, wynikającą z niemożliwej do przezwyciężenia przez niego przeszkody.
Odrzucając powyższy wniosek, Sąd I instancji wyjaśnił, że z treści art. 33 § 2 p.p.s.a. wynika, iż zażalenie przysługuje na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie, natomiast ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżania postanowienia o dopuszczeniu osób do udziału w postępowaniu. Ponadto stosownie do przepisu art. 163 § 1 p.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Ze wskazywanych powyżej regulacji wynika, że postanowienie ogłoszone na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011 r. orzekające o dopuszczeniu podanych wcześniej osób do udziału w sprawie jako nie podlegające zaskarżeniu nie wymaga sporządzenia uzasadnienia ani z urzędu, ani w trybie wnioskowym. W tych okolicznościach należało uznać, że nie zaistniało uchybienie terminu do dokonania wskazywanych we wniosku o jego przywrócenie czynności, zatem wniosek w tym przedmiocie był niedopuszczalny.
Na to postanowienie A. W.-B. oraz C. W. złożyli zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Przyjmując, że odrzucenie wniosku wynikało z niezaskarżalności postanowienia o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu, wnoszący zażalenie wskazali, że modyfikują złożony wniosek w ten sposób, że żądane przywrócenie terminu dotyczy dokonania czynności procesowej polegającej na umożliwieniu zabrania głosu przed zamknięciem rozprawy i powtórzenia czynności, jakie miały miejsce na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne i dlatego podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Podejmowane przez sąd administracyjny czynności w postępowaniu określonym w art. 86 p.p.s.a. mają na celu ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiającą stronie dokonanie czynności procesowej w przewidzianym dla niej terminie. Oznacza to, że przywrócenie terminu może odnosić się jedynie do takich czynności procesowych, które zostały dopuszczone przepisami ustawy procesowej i dla których ustanowiony został termin do ich dokonania. Wychodząc z tego założenia, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że złożony w niniejszej sprawie wniosek był niedopuszczalny (art. 88 p.p.s.a.), albowiem odnosił się do czynności nieprzewidzianej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro bowiem z art. 163 § 1 w związku z art. 33 § 2 p.p.s.a. wynika, że postanowienie o dopuszczeniu do udziału w sprawie nie podlega zaskarżeniu i sąd nie ma obowiązku jego uzasadnienia oraz doręczenia stronie, to żądanie przywrócenia terminu do złożenia wniosku, którego celem byłoby spowodowanie dokonania wymienionych czynności przez Sąd nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Z uzasadnienia zażalenia wynika zresztą, że wnoszący je zgadzają się z argumentacją wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu odnośnie do przyczyn, jakie nie pozwalały uwzględnić zgłoszonego przez nich żądania, niemniej skarżący nie akceptują skutków dopuszczenia do udziału w postępowaniu pozostałych uczestników.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjne na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.