Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1198/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną T. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1198/25.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 5 marca 2026 r., skarżący T. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku z 11 grudnia 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 marca 2026 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie 2 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie w tym przedmiocie zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego T.S. w dniu 24 marca 2026 r. Jak wynika z akt sprawy pomimo odebrania ww. przesyłki pełnomocnik do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, tj. nie złożył jej odpisów.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną i zwrócił skarżącemu kasacyjnie uiszczony od niej wpis.
Zażaleniem T.S. zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono okoliczności zmierzające do podważenia skuteczności doręczenia pełnomocnikowi skarżącego T. S. wezwania do uzupełnienia braków formalnych jego skargi kasacyjnej. Przede wszystkim wskazano, że ww. wezwanie omyłkowo odebrał pracownik innej kancelarii prawnej działającej pod tym samym adresem, z którą pełnomocnik skarżącego nie ma żadnego porozumienia dotyczącego odbioru korespondencji. Do zażalenia załączono przy tym oświadczenie adw. B. O. oraz aplikantki adwokackiej N.K. z Kancelarii Adwokackiej adw. B. O. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek zaskarżenia, sporządzany przez profesjonalnego pełnomocnika, winna czynić zadość wszystkim wymaganiom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego, jak również zawierać elementy treściowe wyszczególnione w art. 176 § 1 i 2 p.p.s.a. Do wymogów skargi kasacyjnej jako pisma procesowego należy zaliczyć wynikającą z art. 47 § 1 p.p.s.a. konieczność dołączenia do pisma jego odpisów oraz odpisów załączników. Stosownie do art. 47 § 2 p.p.s.a. odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
W rozpoznawanej sprawie skarżący do skargi kasacyjnej nie dołączył wymaganej ilości jej odpisów. Stanowi to brak formalny podlegający - tak jak każdy inny taki brak - uzupełnieniu w postępowaniu uregulowanym w art. 177a p.p.s.a., zaś w przypadku jego nieuzupełnienia - stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej przez wojewódzki sąd administracyjny na etapie postępowania międzyinstancyjnego, stosownie do art. 178 p.p.s.a. Zasadnie w tych okolicznościach w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 marca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego T. S. do uzupełnienia braku formalnego jego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie brakujących jej odpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego pod jego adresem w dniu 24 marca 2026 r. (k. 141) a zatem termin do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego upływał skarżącemu z dniem 31 marca 2026 r. W związku natomiast z tym, że skarżący nie uzupełnił tego braku formalnego w wyznaczonym terminie zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił ją na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Odnośnie natomiast podnoszonych w zażaleniu okoliczności podważających, w ocenie pełnomocnika skarżącego, skuteczność doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, wyjaśnić należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Mając powyższe na względzie zwrócenia uwagi wymaga, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uzupełnienia braku formalnego przedmiotowej skargi kasacyjnej znajduje się adnotacja, że odbierająca ją N. K. (będąca – co wynika z załączonych do zażalenia oświadczeń - aplikantką adwokacją z Kancelarii Adwokackiej adw. B. O. znajdującej się pod tym samym adresem co kancelaria pełnomocnika skarżącego) jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika skarżącego r. pr.
W. Ł. Odbierając zatem pod właściwym adresem przesyłkę skierowaną do ww. pełnomocnika i kwitując zwrotne potwierdzenie odbioru z zamieszczoną na nim adnotacją "osoba uprawniona" potwierdziła ona że jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu r. pr. W. Ł. i zobowiązała się do jej przekazania adresatowi. Niezrozumiałe jest w tych okolicznościach zawarte w oświadczeniu aplikantki adwokackiej N. K. stwierdzenie, iż działając w przeświadczeniu, że sporna przesyłka stanowi korespondencję ogólną Kancelarii Adwokata B. O. nie miała ona "obowiązku ani żadnego zobowiązania" poinformowania o tej przesyłce radcy prawnego W. Ł. Za niewiarygodne uznać należy także załączone do zażalenia oświadczenie adwokata B. O., iż nie posiada on z radcą prawnym W. Ł. porozumienia w sprawie odbioru korespondencji, skoro kolejną skierowaną do r. pr. W. Ł. korespondencję z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawierającą postanowienie tego Sądu z dnia 16 kwietnia 2026 r., odebrał inny aplikant adwokacki z jego Kancelarii J. M. (k. 196) co wynika z informacji powszechnie dostępnych w Internecie (zob....).
W tych okolicznościach próba podważenia skuteczności doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi kasacyjnej nie mogła odnieść zamierzonego przez autora zażalenia skutku.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.