Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2005 r. H. i Z. S. wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, związku z wniesieniem skargi na decyzję Lubelskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą zaniechania robót budowlanych. W wyniku wątpliwości co do deklarowanego stanu majątkowego skarżący zostali wezwani do złożenia w tym zakresie stosownych dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie przedstawili oni zaświadczenie z banku potwierdzające posiadanie przez Z. S. rachunku bankowego, który zasilany jest systematycznymi wpłatami z tytułu wynagrodzenia za pracę.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 950/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącym o przyznanie prawa pomocy stwierdzając, że pomimo załączenia szeregu dokumentów sytuacja majątkowa skarżących nie została przedstawiona w sposób wyczerpujący, ponieważ wątpliwości budzi kwestia zaciągniętych przez nich kredytów, co w sposób istotny może kształtować sytuację materialną wnioskodawców. Ponadto skarżący nie wykonując w pełni zarządzenia Sądu uniemożliwili zbadanie ich stanu majątkowego, co skutkowało niewykazaniem przesłanek określonych w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "ppsa".
Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie podnosząc, iż przedstawili Sądowi swoje dochody a przy wydatkach koniecznych dla utrzymania rodziny nie są wstanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Regulacja rozdziału II ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi określająca zasady udzielania prawa pomocy stanowi gwarancję korzystania prawa do sądu przez osoby ubogie. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie stronie prawa pomocy może mieć miejsce wyjątkowo w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie kosztów postępowania sądowego jest obiektywnie niemożliwe.
Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji co do zasady, iż prawo pomocy udzielane jest osobom, które z powodu trudnej sytuacji materialnej wynikającej z braku stałego źródła dochodów, nie mogłyby dochodzić swoich praw przed sądem, jednakże w sprawie niniejszej sytuacja materialna skarżących, biorąc pod uwagę wysokość wpisu od wniesionej skargi (500 zł) oraz miesięczny dochód trzyosobowej rodziny wysokości 1404 zł netto uzyskiwany jedynie przez skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę, nie pozwala na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Po odliczeniu wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego pozostaje im ok.800 zł na życie. Sąd wprawdzie stwierdza, że skarżący nie przedstawili dokumentów dotyczących zaciągniętych pożyczek, jednakże analizując materiał źródłowy zgromadzony w aktach sprawy uznać należy, iż nie wpływa to na zmianę oceny stanu majątkowego wskazanego w oświadczeniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 188 w zw. z art. 197§2 ppsa.