Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie L. L. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 maja 2005 r. o odmowie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż na postanowienie w tym zakresie nie przysługuje zażalenie, co wynika a contrario z art. 194 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W zażaleniu na to postanowienie L. L. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania przedstawiając argumentację przemawiającą jego zdaniem za zawieszeniem postępowania, a ponadto podniósł zarzut nieważności postępowania z uwagi na orzekanie w sprawie sędziego wyłączonego z mocy ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadnie odrzucił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zażalenie L. L. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 maja 2005 r., którym to zażaleniem Sąd odmówił skarżącemu zawieszenia postępowania. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w szczegółowym katalogu zawartym w tym przepisie. W pkt 3 § 1 tego artykułu przewidziano, że postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania są zaskarżalne. Zgodzić należy się zatem z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, iż, a contrario, nie podlega zaskarżeniu postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania.
Nietrafny jest także zarzut dotyczący nieważności postępowania z przyczyny przewidzianej w art. 183 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 23 maja 2005 r. sygn. akt I OPS 3/05, Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, zaskarżonego następnie właściwym środkiem prawnym, nie jest wyłączony na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 powyższej ustawy od badania w trybie art. 178 tej ustawy, czy środek zaskarżenia spełnia wymogi formalne, w tym także od wydania postanowienia odrzucającego ten środek.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.