Postanowienie NSA z 19 września 2008 r., II OZ 938/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 368/08 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi W. L. i J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Skład

sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił W. L. i J. L. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. częściowo utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla M. R. z dnia [...]r., którą to decyzją nakazano dokonanie rozbiórki oficyny budynku nr [...] przy [...]w R. zlokalizowaną na działkach nr ewid. [...],[...],[...] obręb [...] w części klatki schodowej wskutek złego stanu technicznego przedmiotowego obiektu.

Zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji wnioskodawcy wywiedli z faktu, iż część obiektu objętego nakazem rozbiórki znajdująca się na terenie Gminy Miasta R. jest odgrodzona w sposób zabezpieczający przed wejściem osób trzecich. Ponadto skarżący przyznali, że wprawdzie stan przedmiotowej oficyny ulega systematycznie pogorszeniu lecz brak jest wskazań aby mogło dojść do katastrofy w najbliższym czasie. Podkreślili też, że otwory okienne i drzwiowe znajdujące się na parterze oficyny zostały zabezpieczone przed przedostaniem się do wewnątrz osób trzecich oraz, że pilnują aby nikt nie wchodził na teren ewentualnego zagrożenia.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zawarty w skardze wniosek nie potwierdza istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wyrażonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. stąd też należało rozpatrzeć przedmiotowy wniosek odmownie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli W. L. i J. L. wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wyjaśnili, że wniosek o wstrzymanie decyzji rozbiórkowej wnieśli dlatego, iż chcą uzyskać zgodę od współwłaścicieli budynku na przeprowadzenie remontu przedmiotowej oficyny. Wskazali na wysokie koszty ewentualnej rozbiórki oraz to, iż w miejscu wykonanej rozbiórki nie będzie można już wybudować nowego obiektu ze względu na obowiązujące przepisy. Dodali także, że rozbiórka wywoła nieodwracalną szkodę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej nakazu rozbiórki określonego obiektu. Należy podkreślić, że tego rodzaju charakter decyzji z reguły przesądza o występowaniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub jeszcze częściej, trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Nie oznacza to oczywiście konieczności uwzględnienia w każdej sprawie zawierającej rozstrzygnięcie o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przepis art. 61 zawiera bowiem kryteria, od których uzależnione jest rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania zarówno przez sąd, jak i organ administracji odnoszące się do wszelkiego rodzaju decyzji lub postanowień.

Decyzje zawierające nakaz rozbiórki obiektu budowlanego nie stanowią tu więc wyjątku. W związku z tym możliwe jest zarówno uwzględnienie, jak i oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawierającej nakaz rozbiórki obiektu budowlanego.

Nie mniej jednak należy pamiętać, iż przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

W przypadku rozbiórki obiektu budowlanego, chodzi więc o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane rozbiórką obiektu, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi orzeczenie rozbiórki nie jest prawnie uzasadnione. Może się bowiem okazać, że nie są spełnione warunki do legalnej rozbiórki, co wiąże się z kwestią powrotu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych.

W okolicznościach niniejszej sprawy wykonanie decyzji spowoduje właśnie takie ryzyko o jakim mowa wyżej.

Ponadto stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji pominął zawartą we wniosku kwestię wywozu materiałów porozbiórkowych. Nie można zatem zaprzeczyć, iż skarżący nie sygnalizowali w ogóle o następstwach rozbiórki. W zażaleniu skarżący nawiązali także do rozbiórki, tym razem w kontekście jej ewentualnych kosztów, jak też do możliwości ponownego wzniesienia obiektu na miejsce rozebranego. Te argumenty w świetle art. 61 § 3 cytowanej ustawy i wymagają rozważenia. Stanowią także podstawę do wezwania wnioskodawców do dodatkowych wyjaśnień co do możliwości powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków po ich stronie skoro mimo braków merytorycznych wniosku o wstrzymanie wynika to z obiektywnego stanu rzeczy.

Należało także mieć na uwadze, iż zaskarżona decyzja dotyczy obiektu o znacznych rozmiarach a zatem jego odbudowanie a nawet rozbiórka może być dotkliwa finansowo dla wnioskodawców.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a.