Postanowienie NSA z 23 września 2016 r., II OZ 939/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 442/15 odrzucające skargę kasacyjną A. T.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 442/15 oddalającego skargę A. T. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. A. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 442/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Pismem z dnia 27 stycznia 2016 skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 marca 2016 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Następnie pismem z dnia 26 kwietnia 2016 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjna od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r. na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną A. T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2015 r. doręczono skarżącej w dniu 28 grudnia 2015 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru przesyłkę odebrała skarżąca osobiście. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 27 stycznia 2016 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 26 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie), czyli z uchybieniem terminu określonego w wyżej powołanym art. 177 § 1 p.p.s.a..

Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 30 maja 2016 r. wniosła A. T. zarzucając naruszenie art. 177 § 6 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia w sytuacji gdy skarżąca wyrok WSA we Wrocławiu otrzymała w dniu 28 grudnia 2015 r., w dniu 27 stycznia 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w trybie art. 245 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który został rozstrzygnięty odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 marca 2016 r. i doręczony wnioskodawczyni w dniu 29 marca 2016 r. od którego to dnia po myśli art. 177 § 6 p.p.s.a. należy liczyć termin do wywiedzenia skargi kasacyjnej.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że w zawisłej sprawie skarga została wniesiona do Sądu przed 15 sierpnia 2015 r. Zatem ze względu na datę wszczęcia postępowania sądowego nie znajduje zastosowanie przepis art. 177 § 6 p.p.s.a., dodany ustawą nowelizującą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658).

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż odpis wyroku z dnia 24 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 28 grudnia 2015 r. Dlatego też, skargę kasacyjną z dnia 26 kwietnia 2016 r. należy uznać za wniesioną po terminie który upłynął w dniu 27 stycznia 2016 r.

Podkreślić przy tym należy, że pełnomocnik skarżącej błędnie podnosi, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien być liczony od dnia doręczenia mu postanowienia o odmowie wyznaczenia dla skarżącej pełnomocnika z urzędu powołując się na art. 177 § 6 p.p.s.a., który nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia