Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 1110/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z [...] listopada 2021 roku, nr [...], nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w Łodzi usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nieodpowiedniego stanu technicznego budynku, w sprawie ze skargi tej Wspólnoty na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z [...] października 2022 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania od tej decyzji.
Na to postanowienie zażalenie wniosła skarżąca Wspólnota, reprezentowana przez zarządcę nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny, badając to zażalenie stwierdził, że w aktach sądowych sprawy znajdują się jedynie kopie uchwał o powołaniu zarządu Wspólnoty oraz określenia sposobu głosowania nad uchwałami, natomiast brak jest jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osoby podpisanej pod zażaleniem do reprezentowania skarżącej Wspólnoty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (lub przed NSA). Nie jest zatem wiadome w jakim zakresie zarządca nieruchomości, na podstawie umowy czy uchwały, jest upoważniony do działania w imieniu właścicieli lokali.
Ze wskazanych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jest to brak formalny uniemożliwiający nadanie zażaleniu biegu. Wskazany brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonego braku.