Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej J. O. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Krzanowic z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach z dnia [...] lutego 2016 r., utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Krzanowic z dnia [...] grudnia 2015 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2012 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, zdaniem skarżącej wstrzymanie ww. decyzji rozwiązałoby m.in. problem należytego zapewnienia uczestnictwa właścicieli nieruchomości, na które oddziałuje inwestycja w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wyjaśniono, że pomimo usytuowania inwestycji blisko nieruchomości sąsiednich, ich właściciele nie są traktowani jako strona tych postępowań, a o budowie dowiadują się dopiero w momencie rozpoczęcia prac budowlanych. Zdaniem jednak Sądu, uwzględniając tą argumentacją, skarżąca nie wskazała okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji, w szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwanej dalej P.p.s.a.). Wskazane w uzasadnieniu skargi okoliczności odnoszą się do meritum sprawy i nie uzasadniają zastosowania ochrony tymczasowej, a będą przedmiotem rozpoznania na rozprawie. Nadto Sąd stwierdził, iż decyzja będąca przedmiotem wniosku nie jest rozstrzygnięciem, które nadaje się do wykonania, zaś wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej nie może także stanowić jedynie obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła J. O. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek uzasadnienie skarżonego postanowienia nie jest wolne od wad.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś ze zdaniem trzecim tego przepisu: "Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy".
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, zatem możliwość udzielenia ochrony tymczasowej odnośnie – co do zasady – zaskarżonego do sądu ostatecznego aktu administracyjnego. Co istotne z punktu widzenia niniejszej sprawy, dopiero jednak, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić trzeba, iż zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Jak powszechnie wskazuje się w doktrynie (por. np. B. Adamiak, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 654/96, OSP 1999, z. 1, s.
- na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej.
Wskazując na powyższe, stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, uwzględniając jej przedmiot, udzielenie ochrony tymczasowej mogło odnosić się jedynie do odmowy wstrzymania wykonania decyzji we wznowionym postępowaniu na podstawie art. 152 K.p.a., a nie jak żąda tego skarżący – decyzji będącej przedmiotem wznowienia postępowania. Tę okoliczność całkowicie pominął Sąd pierwszej instancji, rozpoznając wniosek wykraczający poza granice niniejszej sprawy. Decyzja, która jest przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania we wznowionym postępowaniu (art. 152 K.p.a.), nie może stać się przedmiotem oceny pod względem możliwości udzielenia ochrony tymczasowej (art. 61 § 3 P.p.s.a.) w sprawie ze skargi na postanowienie organu odwoławczego wydane w tym trybie. Brak jest bowiem w tym przypadku tożsamości przedmiotowej między tymi sprawy.
Niemniej jednak, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Krzanowic z dnia [...] listopada 2012 r. z przyczyn powyżej wskazanych winien zostać oddalony, a takie rozstrzygnięcie – chociaż z błędną argumentacją – podjął Sąd pierwszej instancji, rozpoznawane zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.