Postanowienie NSA z 19 września 2008 r., II OZ 949/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 170/08 w zakresie przyznania H. B. T. prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi H. B. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zobowiązania do złożenia projektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 170/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącemu H. B. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, stwierdzając, że sytuacja życiowa i majątkowa skarżącego jest trudna i nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania. Jak bowiem wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy, jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny jest renta inwalidzka skarżącego w kwocie 626 zł.

W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka postępowania W. P. podniosła, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe nie tylko z żoną i córką, lecz także z synem i synową, którzy zatrudnieni są w ramach umowy o pracę, ponadto córka skarżącego pracuje w zakładzie "[...]", żona pobiera świadczenie z ZUS, skarżący dorabia jako stróż w pobliskich tartakach i jest posiadaczem maszyn rolniczych oraz dwóch samochodów osobowych.

W odpowiedzi na zażalenie skarżący zarzucił, że twierdzenia zażalenia są nieprawdziwe, a w załączeniu przedstawił dokumenty na potwierdzenie swojej sytuacji życiowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przy odpowiedzi na zażalenie skarżący przedstawił oświadczenia oraz dokumenty, które wskazują, że faktycznie znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i potwierdzają wcześniejsze oświadczenia skarżącego składane w toku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy również zauważyć, że skarżący składając wniosek o przyznanie prawa pomocy podpisał oświadczenie o świadomości treści art. 233 § 1 kodeksu karnego o odpowiedzialności za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy. W świetle powyższego nie można uznać gołosłownych twierdzeń podnoszonych w zażaleniu za miarodajne i skutkujące uchyleniem postanowienia Sądu I instancji z dnia 4 czerwca 2008 r.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.