Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 listopada 2007r. odrzucił zażalenie D. i M. W..
Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 12 września 2007r. Sąd odrzucił zażalenie złożone przez D. i M. W.. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżących adw. J. W. w dniu 21 września 2007r. Natomiast zażalenie na powyższe postanowienie D. W. i M. W. wnieśli w dniu 15 października 2007r., a więc po upływie terminu.
Zażalenie na postanowienia z dnia 20 listopada 2007r. wniosła skutecznie M. W. zarzucając jego nieważność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Z akt sprawy wynika, że D. i M. W. reprezentowani są w niniejszej sprawie przez pełnomocnika z urzędu adw. J. W.. Zatem pełnomocnikowi został doręczony odpis postanowienia z dnia 12 września 2007r. w dniu 21 września 2007r. (k. 248). Natomiast zażalenie wniesiono w dniu 15 października 2007r.(k. 244) czyli po upływie terminu siedmiu dni zakreślonego dla tej czynności procesowej. Wobec tego Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odrzucił zażalenie D. i M. W. jako wniesione z uchybieniem terminu.
Zażalenie nie podnosi żadnych konkretnych zarzutów kwestionujących zasadność i zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Ogólne stwierdzenia wnoszącej zażalenie, że rozstrzygnięcie jest bezwzględnie nieważne nie daje podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.