Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Postanowieniem z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 703/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę R. N. i T. N. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] marca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów
Sąd wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 7 sierpnia 2020 r., skarżący R. N. i T. N. zostali wezwani do podania swoich numerów PESEL, złożenia pięciu odpisów skargi oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek, 13 sierpnia 2020 r. doręczyciel nie zastał adresatów pod adresem: [...] i nie mógł doręczyć im wezwania. Przesyłki pozostawiono w placówce pocztowej w M., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłek 13 i 21 sierpnia 2020 r., powyższe wezwania nie zostały podjęte przez skarżących. Z kolei, do WSA w Kielcach zwrot przesyłki z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" nastąpił 31 sierpnia 2020 r.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), w takiej sytuacji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej.
Sąd stwierdził, że skoro przesyłkę awizowano po raz pierwszy 13 sierpnia 2020 r., to doręczenie należało uznać za dokonane w dniu 27 sierpnia 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia pozostałych jej braków upłynął 3 września 2020 r. W zakreślonym terminie skarżący jednak żadnych braków skargi nie uzupełnili. Dlatego też Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli R. N. i T. N..
W uzasadnieniu zażalenia podnieśli, że nie mogli odebrać przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ przebywali w tym czasie na dwutygodniowym na urlopie wypoczynkowym. W momencie, w którym zgłosili się po odbiór poleconej przesyłki, tej nie było już w placówce pocztowej.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 703/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił zażalenie T. N., jako wniesione po terminie, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a.
W odpowiedzi na zażalenie uczestnicy postępowania J. Ch. i Z. Ch. podnieśli, że jest ono bezzasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 sierpnia 2020 r. skarżący zostali wezwani do podania swoich numerów PESEL, złożenia pięciu odpisów skargi oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 27 sierpnia 2020 r., bowiem w tym uznano za doręczone skarżącym odpisy zarządzeń wzywających do uzupełnienia powyższych braków (w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych zażalenia upłynął zatem bezskutecznie w dniu 3 września 2020 r.
Skarżący nie uzupełnili jednak braków fiskalnych i formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, stwierdzić należy, że mogą one stanowić ewentualne przesłanki wniosku o przywrócenie terminu – uprawdopodobnienia braku winy w niedopełnieniu czynności uiszczenia wpisu. Podkreślić jednak trzeba, że przywrócenie terminu jest możliwe w razie zachowania warunków szczegółowo określonych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.