Postanowienie NSA z 27 września 2006 r., II OZ 950/06

Sąd

II OZ 950/06 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 342/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. K. S. wniósł skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 listopada 2005 r., którą utrzymano w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 17 czerwca 2005 r. o wpisie do rejestru zabytków układu ruralistycznego wsi Karwieńskie Błota I i II w granicach historycznych wraz z otoczeniem. W skardze tej K. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 342/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił należycie negatywnych następstw wykonania tej decyzji. Jak podkreślił Sąd I instancji warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wskazanie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Skarżący natomiast nie wykazał, jakiego rodzaju i w jakim wymiarze szkodę poniesie lub na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W zażaleniu na to postanowienie, skarżący podniósł, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji "rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wielkiej i niepowetowanej szkody oraz powoduje bardzo trudne do odwrócenia skutki, ponieważ uniemożliwia skarżącemu przekształcenie działki (własności) na budowlaną (rekreacyjną). W/w zaskarżona decyzja skutecznie blokuje takie przekształcenie, z uwagi na ograniczenia związane z w/w decyzją, co narusza konstytucyjne prawo własności do jej użytkowania zgodnie z moimi turystycznymi potrzebami." Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił lakoniczność i brak merytorycznej argumentacji. Dodatkowo skarżący podniósł szereg argumentów dotyczących zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie może być uwzględnione. Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji słusznie ocenił, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 listopada 2005 r. nie zawiera bowiem żadnego uzasadnienia. Argumenty powołane w uzasadnieniu skargi nie mogły jednocześnie stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może być oparty wyłącznie na przesłankach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., czyli wskazywać musi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków, czego wniosek skarżącego nie zawierał.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.