Postanowienie NSA z 3 października 2006 r., II OZ 951/06

Sąd

II OZ 951 / 06 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J M.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/GI 256/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2006 r.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Sprawa

w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 18 stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

II OZ 951/06

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 18 stycznia 2006 r. w przedmiocie warunków zabudowy terenu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że w dniu 25 maja 2006 r. za pośrednictwem poczty wniesiona została skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 19 kwietnia 2006 r., którego odpis z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie, sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 2 maja 2006 r.

Pomimo upływu terminu do złożenia skargi kasacyjnej strona reprezentowana przez adwokata nie uiściła stałej opłaty z tytułu wpisu, wobec czego wniesiona bez należnej opłaty stałej skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego podniósł, że wydając postanowienie Sąd naruszył § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wedle którego wpis stały od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w tym rozporządzeniu po przekazaniu sprawy sądowi.

Zgodnie z treścią cytowanego przepisu, Sąd zobowiązany był wezwać pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W niniejszej sprawie skarga wniesiona na decyzję dotyczącą warunków zabudowy terenu podlegała wpisowi stałemu w wysokości 500 złotych ustalonemu zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zauważyć należy, iż wprawdzie Sąd pierwszej instancji błędnie przytoczył pkt 1 zamiast punktu 2 ust. 3 § 2 cyt. rozporządzenia, jednakże dla wyniku zaskarżonego postanowienia to uchybienie pozostaje bez wpływu, bowiem zarówno pkt 1, jak i pkt 2 wskazanego § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia przewiduje stałą opłatę w wysokości 500 złotych. Przepis § 3 tegoż rozporządzenia wskazuje, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. Tak więc w myśl cyt. § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały w niniejszej sprawie od skargi kasacyjnej wynosił 250 złotych.

Stosownie do przepisu art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego bądź adwokata reprezentującego stronę zgodnie z art. 221 P.p.s.a.

Trafnie ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wniesiona w niniejszej sprawie przez pełnomocnika będącego adwokatem skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, a wobec tego to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżącej miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie od wniesionej skargi kasacyjnej przez reprezentującego stronę adwokata, opłata stała nie została uiszczona, co powoduje konieczność zastosowania wskazanego w art. 221 P.p.s.a. skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia.

Podkreślić też trzeba, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 orzeczono o niezgodności, wskazanego jako podstawa wniesionego zażalenia, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 221 P.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 § 2 i art. 221 P.p.s.a. z przepisami art. 45 ust. 1 i 77 ust. 2 Konstytucji RP. Tak więc niezależnie od treści art. 221 P.p.s.a., utrata mocy obowiązującej przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia z dniem 17 marca 2006 r. w związku z powyższym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego czyni też bezzasadnym zarzut pominięcia tego przepisu jako podstawy prawnej mającej wskazywać na zasadność przedstawionych we wniesionym zażaleniu zarzutów.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.