Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 1532/04 został oddalony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylającej decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 lipca 2004r., nr [...] w części "poza drogą wojewódzką" i w tym zakresie umarzającej postępowanie I instancji, a w pozostałej części utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę wiaduktu nad torami PKP w ciągu drogi wojewódzkiej nr 933 Oświęcim-Chrzanów.
W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie wykazali, aby zaskarżona decyzja mogła spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd zauważył, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora, a nie stronę skarżącą. Oceniając, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, Sąd z urzędu nie dopatrzył się ich zaistnienia.
Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożyli skarżący, podnosząc że w toku przystąpienia do realizacji zadania inwestycyjnego, projektant dowolnie zlikwidował legalnie istniejący wjazd w pobliżu skrzyżowania z drogą wojewódzką. Budowa wiaduktu spowoduje dla skarżących powstanie znacznej szkody spowodowanej likwidacją wjazdu na teren hurtowni od strony gdzie usytuowany jest parking dla klientów i gdzie znajduje się część handlowa firmy. Skarżący stwierdzili, że budowa wiaduktu doprowadzi do całkowitego pozbawienia klientów możliwości wjazdu na parking, a jego konstrukcja całkowicie przysłoni budynek handlowy firmy, co spowoduje znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Skoro bowiem skarżący nie powołali w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy, ograniczając się jedynie do subiektywnej oceny, że "w toku podejmowania decyzji o pozwoleniu na budowę zostały naruszone prawa do dysponowania własnością", to Sąd I instancji nie mógł tego wniosku uwzględnić.
W odniesieniu do argumentów zawartych w zażaleniu należy zauważyć, że ocena skarżących co do przewidywanych strat finansowych jest co najmniej dowolna. Opinia, którą skarżący mieli przygotować, mimo upływu kilku miesięcy, nie została nadesłana do Sądu. Tym samym wyrażone przez skarżących obawy co do skutków wykonania zaskarżonej decyzji, należy uznać za bezpodstawne.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.