Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 511/04 oddalił skargę M. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 17 maja 2004 r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Odpis w/w orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2005 r.
W dniu 12 września 2005 r. pełnomocnik M. K. – radca prawny F. K. – wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku, nie uiszczając należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2006 r., na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę kasacyjną, wskazując, że została ona wniesiona przez radcę prawnego i podlega opłacie stałej, której nie uiszczono.
W dniu 12 maja 2006 r. pełnomocnik M. K. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu strona podniosła, że skarżący poinformował go, iż opłatę od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł uiścił osobiście w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 12 maja 2005 r., jednakże nie posiada dowodu opłaty. Pełnomocnik wskazał ponadto, że w przypadku, gdyby okazało się, że opłata od skargi kasacyjnej nie została uiszczona, wnosi o przywrócenie terminu do jej uiszczenia, ponieważ skarżący jest człowiekiem chorym, m. in. na chorobę Alzheimera i ma zaniki pamięci, zatem "mógł czegoś nie zauważyć".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) wpis w sprawach skarg z zakresu kombatantów jest stały i wynosi 100 zł. Stosownie zaś do § 3 powołanego rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna została złożona w dniu 12 września 2006 r., niemożliwe jest zatem, aby wpis od niej został uiszczony, jak to wskazuje pełnomocnik skarżącego, w dniu 12 maja 2005 r., tj. jeszcze przed wniesieniem tej skargi, a nawet przed wydaniem wyroku, co nastąpiło w dniu 22 lipca 2005 r. Z lektury akt sprawy nie wynika natomiast, aby skarga kasacyjna została opłacona w jakimkolwiek innym terminie, również sam skarżący nie przedstawił dowodu na powyższe.
W tej sytuacji, mając na względzie, że skarga kasacyjna została sporządzona przez radcę prawnego i podlegała opłacie stałej, słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2006 r., w okolicznościach tej sprawy, na podstawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił w/w skargę.
Natomiast zawarte w zażaleniu żądanie o ewentualne przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jako stanowiące odrębny wniosek w tej sprawie, nie podlega rozpoznaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który rozpatruje jedynie prawidłowość wydania zaskarżonego postanowienia. Wniosek taki może natomiast być złożony przed Sądem I instancji.
Jednocześnie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w zaskarżonym postanowieniu znalazł się błąd w nazwisku skarżącego, zamiast "K." wpisano "K.". Jest to oczywista omyłka w rozumieniu art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też stosownie do art. 156 § 3 powołanej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 184 i art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.