Postanowienie NSA z 3 października 2006 r., II OZ 958/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt 3II SA/Łd 1611/02 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącej z dnia 26 czerwca 2005 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 12 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 25 maja 2006 r., sygn. 3II SA/Łd 1611/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, pozostawił bez rozpoznania wniosek J. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej jako "ppsa", zgodnie z którym jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z dyspozycją art. 87 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni do czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie Stosownie zaś do art. 49 § 1, § 2 i § 3 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu w skutek niezachowania wymogów formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że J. L. w dniu 13 maja 2005 r. złożyła wniosek o zwolnienie z wpisu sądowego w związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie z dnia 6 kwietnia 2005 r. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2005 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez nadesłanie oświadczenia o jej stanie majątkowym na urzędowym formularzy PPF. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku w zakreślonym terminie sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania. W związku z wniesieniem przez skarżącą w dniu 27 czerwca 2005 r. pisma zatytułowanego "sprzeciw", zarządzeniem wezwaną ją do sprecyzowania czy nadesłane pismo należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W przypadku takiego żądania skarżąca obowiązana jest do złożenia stosownych dokumentów tj. 2 odpisów wniosku z dnia 26 czerwca 2006 r., zaświadczenia lekarskiego oraz złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. J. L. nie wykonała powyższego zarządzenia ograniczając się jedynie do przesłania urzędowego formularza. W pismach kierowanych do pełnomocnika J. L. Sąd zobowiązał go do złożenia dokumentów, których skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej poinformował, iż pismo z dnia 26 czerwca zatytułowane "sprzeciw" należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, natomiast co do uzupełnienia braków formalnych od powyższego wniosku z uwagi na brak kontaktów ze skarżącą nie może przesłać ich we wskazanym terminie.

Na powyższe zarządzenie J. L. wniosła zażalenie podnosząc, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku listonosz doręczył podczas jej nieobecności matce, która ze względu zły stan zdrowia zapomniała przekazać przesyłkę skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.

Zgodnie z art. 49 § 2 ppsa jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Pozostawienie pisma bez rozpoznania pozbawia je wszelkich skutków prawnych, jakie mogłoby ono wywołać w sprawie. Dotyczy to także sytuacji, gdy jego uzupełnienie nastąpiło po zakreślonym terminie.

Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2005 r. zobowiązano skarżącą do sprecyzowania żądania czy intencją skarżącej było złożenie sprzeciwu na zarządzenie z dnia 13 czerwca 2002 r., czy też pismo skarżącej z dnia 26 czerwca 2006 r. należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W przypadku żądania przywrócenia terminu Sąd zobowiązał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku w pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym terminie nie spełniła żądania Sądu. Przepis art. 49 § 1 ppsa ma zastosowanie wówczas kiedy wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu. Przewodniczący ma wtedy obowiązek wezwać stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia. Podkreślenia wymaga, iż skarżący powinien zrozumieć, że jeżeli wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne, to jednocześnie musi się poddać przepisom regulującym postępowanie przed tym sądem oraz zarządzeniom wydawanym w trakcie postępowania. Wszystkie dostępne dla stron środki zaskarżenia takie jak: zażalenie, skarga kasacyjna, sprzeciw a także wnioski są środkami sformalizowanymi, mającymi zastosowanie w sytuacjach określonych przez przepisy prawa, o czym strony informuje Sąd pouczając jednocześnie o określonych w prawie konsekwencjach. W niniejszej sprawie, Sąd I instancji mając na względzie interes strony, wielokrotnie wzywał ją do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Uporczywe niewykonywanie przez skarżącą zarządzeń Sądu świadczy o braku należytej staranności w załatwieniu swoich spraw. Faktu tego nie zmieniają okoliczności podnoszone w zażaleniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.