Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r. którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.P., J.M. i S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. B.P. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Zarządzeniem z dnia 18 maja 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z adnotacji poczty wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia zostało doręczone żalącemu się w dniu 24 maja 2010 r. termin do uiszczenia wpisu upłynął więc w dniu 31 maja 2010 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o zmianę bądź uchylenie postanowienia. Wskazał, że nie kwestionuje samego faktu nieuiszczenia wpisu. Wyjaśnił, że zażalenie zostało sporządzone i podpisane łącznie przez niego i pozostałych skarżących – J. i S.M. Strony te wspólnie złożyły skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, posiadają ten sam interes prawny w sprawie. Skarżący uznał, że uiszczenie wpisu przez S.M. będzie wystarczające dla uznania, że wezwanie Sądu zostało wykonane.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie od którego, pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W ocenie zażalenia, dla wykonania obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi wystarczające było uiszczenie wpisu przez S.M., który również jest autorem skargi na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. W niniejszym stanie faktycznym, z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z kolei stosownie do treści art. 214 § 2 p.p.s.a., pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.
W przedmiotowej sprawie skarżący oraz J. i S.M. złożyli dwie odrębne skargi na decyzję Kolegium w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzje te nie nakładają na strony żadnych obowiązków, a zatem rozważenia wymagało, czy mamy do czynienia ze wspólnymi uprawnieniami związanymi z przedmiotem zaskarżenia. Źródłem interesu prawnego wszystkich skarżących w niniejszej sprawie są uprawnienia właścicielskie do działek znajdujących się w sferze oddziaływania planowanej inwestycji. Innymi słowy, planowana inwestycja może oddziaływać na nieruchomości skarżących, a zatem przepisy kodeksu cywilnego dotyczące własności stanowią źródło interesu prawnego do występowania w niniejszym postępowaniu. Trudno zatem mówić o wspólnych uprawnieniach skarżących, skoro ich źródłem są prawa przysługujące do odrębnych działek. Stąd też odrębnie do wpisu sądowego od skargi wezwano J. i S.M. i odrębnie skarżącego. Analogicznie Sąd I instancji skierował wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący wpisu nie uiścił, a zatem zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.