Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1539/14 odrzucił zażalenie B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną B. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną zostało sporządzone przez nią osobiście, wbrew wymogowi wynikającemu z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), zatem jest ono niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało je odrzucić.
B. M. wniosła na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego i jak wynika z jego treści, domaga się jego uchylenia, gdyż nie godzi się z jego rozstrzygnięciem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady stanowi art. 175 § 2 P.p.s.a., wskazujący kategorię podmiotów posiadających specjalistyczną wiedzę prawniczą z racji wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji. Osoby wymienione w tym przepisie mogą sporządzić taki środek odwoławczy osobiście. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że jest podmiotem uprawnionym do samodzielnego sporządzenia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zatem jest pozbawiony zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia.
Skarżąca została prawidłowo pouczona przez Sąd I. instancji o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika (pkt 5 pouczenia znajdującego w piśmie przewodnim, przy którym doręczono skarżącej odpis postanowienia z dnia 18 maja 2015 r. - k. 328 akt sądowych), mimo to zażalenie sporządziła osobiście.
Sąd I. instancji zasadnie zatem uznał, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione wbrew wymogowi, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a. i jako takie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów, zażalenie w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.