Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. D. i C. M. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. odrzucił zażalenie D. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 37/06 o wezwaniu D. D., do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 21 czerwca 2007 r.
Odpisy powyższego postanowienia doręczono Celestynie M. i D. D. w dniu 14 stycznia 2008 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 21 stycznia 2008 r. W dniu 23 stycznia 2008 r. J. K., D. D. i C. M. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż zażalenie D. D. i C. M. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił jako niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r. wnieśli J. K., D. D. i C. M. Postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie D. D. jako wniesione przedwcześnie. W wyniku rozpoznania zażaleń na to postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 964/09 z oddalił zażalenie D. D. i odrzucił zażalenia J. K., C. M. i R.B.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie C. M. podlega oddaleniu, a zażalenie J. K. podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniesione zażalenie jest zobowiązany z urzędu badać, czy zostało ono wniesione przez strony do tego upoważnione, gdyż jest to jedna z przesłanek dopuszczalności tego zażalenia.
Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Należy wskazać, iż postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie D. D. na zarządzenie, którym został on wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 21 czerwca 2007 r. Przedmiotowe zarządzenie skierowane było wyłącznie do D. D. i tylko ten uczestnik postępowania posiadał interes prawny w skarżeniu rozstrzygnięcia sądowego w tym przedmiocie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 września 2008 r., sygn. akt II OZ 905/08 zobowiązanie do uiszczenia kosztów sądowych należy bowiem wyłącznie do sfery interesu prawnego osoby wymienionej w zarządzeniu dotyczącym wpisu i tyko przez taką osobę zarządzenie takie może być zaskarżone. Zasadę tę należy rozciągnąć również na dalsze rozstrzygnięcia dotyczące tej osoby wydane w postępowaniu wpadkowym w przedmiocie kosztów sądowych.
A zatem, w niniejszej sprawie C. M. i J. K. nie przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 20 grudnia 2007 r. Tym samym zażalenie wniesione przez C. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2007 r. jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., podlegało odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Wprawdzie Sąd pierwszej instancji odrzucił powyższe zażalenie z innej przyczyny (uchybienie terminu), to jednak postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2008 r. odpowiada prawu, mimo częściowo błędnego uzasadnienia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie C. M. na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2008 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie D. D. i C. M., a więc J. K. nie ma legitymacji do zaskarżenia tego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie J. K. na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.