Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K.R. i Z.R. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] października 2016 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej budowy budynku.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżących wezwano do własnoręcznego podpisania złożonych odpisów skargi, ponieważ na przedłożonych odpisach skargi widnieje jedynie kserokopia podpisu, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona. Skarżący pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełnili braków formalnych skargi. Z tego powodu Sąd I instancji odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 47 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej jako "p.p.s.a."), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Powołany przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi regulację szczególną dotyczącą skargi, ponieważ w przypadku pozostałych pism, strona wzywana jest do uzupełnienia braków formalnych pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a nie odrzuceniu. Ustawodawca przewidział jednak, że stronę wzywa się do uzupełnienia braków formalnych pisma (a więc również skargi), jeżeli braki te uniemożliwiają nadanie pismu dalszego biegu (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma zatem ustalenie, czy Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako braki skargi Sąd I instancji wskazał brak załączenia do skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów lub fotokopii skargi.
Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może być to kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Takie rozumienie pojęcia odpisu jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2008 r., II OSK 774/06 LEX nr 490151 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2008 r. I OZ 407/08, LEX nr 494339). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje pogląd wyrażony w wyroku tego Sądu z 23 listopada 2005 r. sygn. akt I OSK 133/05, gdzie stwierdzono, że w sytuacji gdy strona nadesłała kserokopie, a więc egzemplarze odpowiadające treści pisma, a jedynie nie poświadczyła ich za zgodność z oryginałem, odrzucenie skargi byłoby dotknięte nadmiernym rygoryzmem. Podobne stanowisko akceptowane jest również w doktrynie (por. J.P.
Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 136 oraz M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47, [w:]. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 274-275). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że złożone przez skarżących kopie były zgodne z oryginałem i zostały załączone do akt sprawy. Ponadto, zgodnie z oświadczeniem skarżących, po otrzymaniu wezwania stawili się w Sądzie, gdzie podpisali jedną kserokopię skargi, niezawierającą oryginału ani kopii podpisów. Zgodnie z uzyskaną od pracownika Sądu informacją, stanowiło to uzupełnienie braków skargi. Okoliczność ta nie została jednak z żaden sposób odnotowana przez pracownika Sądu w aktach sprawy, a potwierdza ją znajdujący się w tych aktach jeden, dodatkowy egzemplarz skargi zawierający własnoręczne podpisy skarżących. Pozostałe egzemplarze skargi są zgodne z oryginałem i stanowią jego kserokopię zawierającą również kopię podpisów.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie miał podstaw do wzywania skarżących do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, ponieważ nadesłane przez skarżących kserokopie skargi umożliwiały nadanie tej skardze dalszego biegu.
Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.