Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T.C. (dalej jako "skarżący") na czynność Komendanta Stołecznego Policji z [...] października 2015 r. w przedmiocie naliczenia opłaty z tytułu przechowywania broni w depozycie policyjnym.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł skargę, która nie była podpisana. Zarządzeniem z 8 września 2016 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie awizo 29 września 2016 r. a termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 6 października 2016 r. Skarżący podpisał skargę 10 października 2016 r., a więc z uchybieniem terminu. Z tej przyczyny Sąd I instancji odrzucił skargę.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu skardze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 46 § 1, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący, pomimo wezwania, nie podpisał skargi w wyznaczonym terminie. Okoliczności tej skarżący nie kwestionuje. Uzupełnienie braku formalnego skargi po upływie terminu skutkowało jej odrzuceniem.
W treści zażalenia skarżący podniósł przede wszystkim argumenty związane z brakiem winy w uchybieniu terminu do podpisania skargi. Skarżący nie sformułował natomiast żadnych zarzutów pod adresem postanowienia o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do podpisania skargi. Postanowienie to jest prawomocne, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 lutego 2017 r. oddalił zażalenie skarżącego wniesione w tym przedmiocie. Argumenty dotyczące braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku skargi nie mogły zatem odnieść skutku przy ocenie legalności postanowienia o odrzuceniu skargi.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.