Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek T. M. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – T. L. – z udziału w rozpoznawaniu sprawy ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia z dnia 19 maja 2005 r.,w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego orzeczenia stwierdził, że powołując się na nasuwające się wątpliwości skarżący wniósł wniosek o wyłączenie sędziego. We wniosku tym T.M. podniósł, iż zaistniały istotne okoliczności, które w jego mniemaniu uzasadniają wyłączenie sędziego – T. L. – rozpoznającego sprawę z jego skargi. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca powołując się na ocenę prawną Trybunału Konstytucyjnego, stosownie do której, sama możliwość podejrzenia o stronniczość sędziego jest wystarczającym powodem do wyłączenia, wskazała, że stronniczość przejawiła się już na pierwszej rozprawie sądowej, podczas gdy wskazany sędzia negatywnie ustosunkował się do wszystkich wniosków dowodowych skarżącego. Pośpiech w przy załatwianiu sprawy skarżącego służy jego zdaniem niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności tejże sprawy, co świadczy dodatkowo o braku bezstronności Sądu. Wnioskodawca nadmienił, że na jego wniosek o odroczenie rozprawy Sąd został "zanegowany i w rezultacie okrojony do jednego miesiąca w postaci przerwy w rozprawie". Ponadto w postępowaniu administracyjnym jak i sądowym naruszono zasadę wysłuchania obu stron a odrzucenie z góry jego wniosków uniemożliwiło skarżącemu obronę.
W ocenie Sądu I instancji z argumentami wniosku nie można było się zgodzić. Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy następuje z przyczyn określonych w art. 18 bądź 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej p.p.s.a. Wskazane natomiast przez skarżącego okoliczności nie mogły obronić zasadności wniosku bowiem trudno jest uznać, że oddalenie wniosków skarżącego na rozprawie jest przejawem stronniczości sędziego, którego dotyczy wniosek. Ponadto sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego a jedynie dokonuje kontroli legalności zaskarżonych aktów administracyjnych. Zarzut dotyczący nieuwzględnienia wniosku o odroczenie rozprawy jest również niezasadny bowiem w tym zakresie nie orzeka sędzia sprawozdawca ale sąd.
Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił Sądowi, niedostateczną analizę art. 18 i 19 p.p.s.a. w świetle najnowszej interpretacji ujawnionej w wyroku Trybunału Konstytucyjnego o sygn. SK 53/04. Powody osobiste nie stanowią jedynej przyczyny wyłączenia z konkretnej sprawy sędziego bowiem decydujące znaczenie w tym względzie ma również spełnienie warunku zachowania niezawisłości przez sąd. Sędzia sprawozdawca od początku nadaje bieg kontroli sądowej. "Faworyzowanie poprzez milczącą akceptację doprowadziło do tego, że organ, którego decyzja została zaskarżona stał się gospodarzem procesu". Wobec braku przestrzegania zasady niezawisłości, wyłączenie sędziego T. L. jest zdaniem skarżącego uzasadnione.
Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sytuacje, w jakich powinno dojść w postępowaniu sądowoadministracyjnym do wyłączenia sędziego od udziału w rozpoznawaniu sprawy określają przepisy art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art.
- 18. § 1 sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; oraz 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Żaden z zarzutów zawartych we wniosku T. M. nie odnosi się do sytuacji określonych przepisami art. 18 i art. 19 ww ustawy. Podejrzenie stronniczości wobec orzekającego na niekorzyść strony sędziego nie może stanowić dostatecznego uzasadnienia dla wyłączenia na podstawie art. 18 i 19 p.p.s.a. W żadnym wypadku wniosek o wyłączenie nie może być wynikiem subiektywnych odczuć samego wnioskodawcy. W tym miejscu należy stwierdzić, że kwestia niezawisłości władzy sądowniczej pozostaje bez związku z działaniami podejmowanymi przez Sąd I instancji zmierzających do załatwienia sprawy skarżącego, zgodnie z wytyczną jaką jest badanie legalności rozstrzygnięć administracyjnych. Z całą stanowczością należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza konstytucyjnej zasady niezawisłości sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ustalił, że w odniesieniu do ww sędziego brak jest przesłanek określonych w art. 19 ww ustawy, który przewiduje wyłączenie sędziego na wniosek strony w sytuacji, gdy między sędzią, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty - inny niż określony w art. 18 - który jednakże mógłby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Tym samym należy uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.