Postanowienie NSA z 12 lutego 2010 r., II OZ 97/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D. i A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 731/09 o oddaleniu wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi E. D. i A. D. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski

Uzasadnienie

E. i A. D. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2009 r. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nakazujące skarżącym rozbiórkę trzech obiektów budowlanych nietrwale związanych z gruntem usytuowanych na terenie działki nr [...] położonej w K. Gmina K. W złożonej skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia procedury związanej z uchwalaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego przedmiotową działkę przez organy samorządowe Gminy Krokowa.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu w omawianej sprawie nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący żądając wstrzymania wskazali, że wykonanie decyzji wyrządzi im znaczne straty finansowe oraz powołali się na chorobę skarżącego. Zdaniem Sądu mając na uwadze, że obiekty budowlane będące przedmiotem zaskarżonej decyzji nie są trwale związane z gruntem nie można uznać, aby wykonanie decyzji polegające na ich usunięciu z terenu działki narażało skarżących na znaczną szkodę lub powodowało trudne do odwrócenia skutki.

Na powyższe postanowienie E. i A. D. wnieśli zażalenie podnosząc, że rozbiórka obiektów objętych decyzją polega na rozebraniu poprzez pocięcie, zburzenie na elementy, które pozwolą na załadunek i wywóz. Takie prace wymagają wynajęcia sprzętu wraz z ekipą budowlaną, których usługi nie należą do tanich. Po wykonaniu takiej rozbiórki nie ma możliwości odzyskania nawet w 1/3 materiałów do ewentualnej odbudowy, dlatego też straty finansowe, które poniosą skarżący będą bardzo duże i nieodwracalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Argumenty podniesione w zażaleniu zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie albowiem skarżący wykazali potencjalną możliwość zaistnienia przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy przy tym przychylić się do argumentacji skarżących podniesionej w zażaleniu, że nawet jeżeli obiekty budowlane będące przedmiotem zaskarżonej decyzji nie są trwale związanie z gruntem to ich rozbiórka narazi skarżących na wyrządzenie znacznej szkody w postaci strat finansowych oraz nieodwracalne skutki związane ze zniszczeniem materiałów budowlanych wykorzystanych przy budowie tych obiektów. W takiej sytuacji wobec wypełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 w/w ustawy należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2009 r. oddalające wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2009 r. i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania celem ponownego rozważenia argumentów skarżących.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.