Postanowienie NSA z 16 października 2018 r., II OZ 970/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. i R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 347/18 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi E. K. i R. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżących E. K. i R. K. o udzielenie ochrony tymczasowej w sprawie ze skargi na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie nakazu wstrzymania robót budowlanych.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że we wniesionej skardze skarżący złożyli adresowany do organu wniosek o wstrzymanie robót "związanych z utwardzeniem terenu postawieniem płotu". Ponadto pismem z dnia 11 czerwca 2018 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji z dnia [...] lutego 2018 r.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący nie wykazali możliwości wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania, a dokładniej nie uzasadnili, że wykonanie postanowienia wstrzymującego roboty budowlane przy budowie budowli złożonej z płyty betonowej o wymiarach 10 m x 17 m i ściany w kształcie litery L o długości łącznej 22 m grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne, a zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco okoliczności obrazujących sytuację faktyczną wnioskodawcy. Ponadto ponieważ uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia. Podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skoro wnioskodawcy nie wykazali, w jaki sposób wykonanie przywołanego postanowienia wpłynie na ich sytuację i czy w tej konkretnej sytuacji będzie można mówić o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutków, wniosek podlegał oddaleniu zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, stwierdzając, że utwardzenie terenu stanowi znaczne ułatwienie dla pracy firmy, gdyż przemieszczające się po nim maszyny nie grzęzną w błocie. Rozbiórka z kolei placu spowoduje znaczne straty finansowe i utrudni pracę firmy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że strona skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło doprowadzić do wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., skoro treść wniosku zawartego w skardze i piśmie z dnia 11 czerwca 2018 r. ograniczyła się jedynie do samego wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji, bez przytoczenia jakichkolwiek okoliczności sprawy, czy wskazania na jakąkolwiek dokumentację. I chociaż uzupełnienie tej argumentacji na etapie postępowania zażaleniowego co do zasady jest nieskuteczne, to jednak również i w tym przypadku uznać należało, że nie przemawia ona za konicznością wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Utrudnienia w pracy maszyn budowlanych związanych z nieutwardzeniem powierzchni nie wiążą się w żaden sposób z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, których zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia wniosku skarżących. Odwoływanie się natomiast do kosztów wykonania nakazu rozbiórki wykracza poza przedmiot niniejszej sprawy, który stanowi wstrzymanie wykonania robót budowlanych.

Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.