Uzasadnienie
W skardze z dnia 16 maja 2005 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 21 marca 2005 r., Nr SKO. 111/05 w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji celu publicznego M. M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, iż przedmiotem sprawy jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu uchylająca decyzję Wójta Gminy Tomaszów Lubelski z dnia 11 stycznia 2005 r. znak: [...] w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego (Zakład Zagospodarowania Odpadów) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja ta zatem jest decyzją kasatoryjną i jako taka wywołuje jedynie skutek w postaci ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji. Nie można zatem rozpatrywać tego rozstrzygnięcia w kategorii wywołania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Prawną konsekwencją powyższego stwierdzenia jest oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pismem z dnia 25 lipca 2005 r. M. M. złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym zwrócił uwagę, że z punktu widzenia interesu prawnego społeczności, którą reprezentuje, decyzja SKO zasługuje, żeby wstrzymać jej wykonanie, gdyż wskutek wykonania tejże decyzji sprawa ponownie wróci do organu I instancji, która powtórnie może wydać decyzję o warunkach zabudowy uwzględniającą wyłącznie uchybienia formalne, które wytknął organ odwoławczy. Organ II instancji powinien rozstrzygnąć sprawę merytorycznie, a do czasu tego rozstrzygnięcia decyzja tego organu powinna zostać wstrzymana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności niniejszej sprawy należy podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, iż decyzja kasatoryjna czyli taka, która uchyla decyzję organu I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania a do takich właśnie należy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 21 marca 2005 r. nie jest aktem, który podlegałaby wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zatem decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania nie podlega wstrzymaniu wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, bowiem nie wymaga wykonania jak też nie nadaje się do wykonania.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy stwierdzić, iż jako nie odnoszące się istoty sprawy tj. kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu, nie mogą one zostać uwzględnione. Poza przedmiotem niniejszego postępowania jest bowiem kwestia poprawności ewentualnej decyzji organu I instancji wydanej wskutek ponownego przeprowadzenia postępowania, którą poza tym będzie można zakwestionować w drodze odwołania zaś decyzja organu odwoławczego podlegać będzie zaskarżeniu do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.