Postanowienie NSA z 10 października 2007 r., II OZ 972/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/GL 195/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek F. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił spóźnioną skargę F. M. Sąd wskazał ponadto, iż skarga ta została wniesiona bezpośrednio do Sądu. Przedmiotowe postanowienie zostało mu doręczone w dniu 19 kwietnia 2007 r. Skarżący, w odpowiedzi na to orzeczenie, złożył w dniu 18 maja 2007 r., za pośrednictwem organu (który przesłał je do Sądu w dniu 4 czerwca 2007 r.) pismo, w którym wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W tym ostatnim piśmie skarżący podniósł, że był przekonany, iż po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, przysługuje mu wyłącznie skarga kasacyjna, z kolei żaden z wykwalifikowanych pełnomocników nie podjął się jej sporządzenia z uwagi na brak podstaw. Dopiero ostatni z nich wskazał na ewentualność wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Strona skarżąca wyjaśniła niedochowanie terminu procesowego nieznajomością prawa.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji wymieniony na wstępie wniosek złożony został z uchybieniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Początek procesowego terminu siedmiodniowego liczony jest od dnia, w którym ustała przyczyna jego uchybienia, co nie jest równoznaczne z chwilą, w której strona dowiedziała się o tym uchybieniu.

Skarżący F. M. dowiedział się w dniu 16 maja 2007 r. o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, mimo, iż o przyczynie odrzucenia skargi dowiedział się znacznie wcześniej tj. z dniem otrzymania postanowienia sądowego w tym przedmiocie. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniesiony w dniu 18 maja 2007 r. nie odpowiadał rygorowi z art. 87 § 1 p.p.s.a. Zarówno nieznajomość prawa, jak i oczekiwanie na poradę radcy prawnego nie stanowi podstawy do przyjęcia, iż początkiem biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi był dzień 16 maja 2007 r. kiedy skarżący zasięgnął fachowej porady prawnej.

Z powyższych względów wniosek, o którym mowa został odrzucony na mocy art. 87 § 1 i 2 w zw. z art. 88 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył F. M. wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wskazał także, iż objęty nakazem rozbiórki obiekt jest mu niezbędny do ochrony jego domu przed osunięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny w całej rozciągłości podziela stanowisko zaprezentowane w skarżonym postanowieniu, albowiem strona istotnie dopuściła się przekroczenia terminu do złożenia powyższego wniosku.

Postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na przekroczenie terminu zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 19 kwietnia 2007 r. W tej sytuacji termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi mijał w dniu 26 kwietnia 2007 r. Żadna jednak okoliczność ze wskazanych w art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została przez wnioskodawcę podniesiona w kolejnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku wcześniejszego, dotyczącego bezpośredni skargi.

W warunkach przedmiotowej sprawy pismo w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. zostało przez skarżącego błędnie wniesione za pośrednictwem organu już po zasięgnięciu porady prawnej u swojego pełnomocnika ustanowionego w dniu 16 maja 2007 r. W takich sytuacjach za dzień złożenia wniosku należy traktować dzień wpływu do Sądu. Na gruncie omawianej sprawy dniem tym był 4 czerwca 2007 r., kiedy pismo nadane bezpośrednio do organu wpłynęło za jego pośrednictwem do Sądu. Taki stan rzeczy nie pozwalał jednak przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniesiony został w ustawowym siedmiodniowym terminie. Co więcej ujawnione okoliczności faktyczne w sprawie w ogóle nie pozwalają stwierdzić, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlegałby merytorycznej ocenie.

Odnośnie argumentacji zażalenia należy wskazać, iż skupia się ona jedynie na kwestii merytorycznej związanej z zaskarżonym aktem administracji i nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.