Postanowienie NSA z 13 października 2010 r., II OZ 973/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 579/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego

Sprawa

w sprawie nakazania wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał A. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie nakazania wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwocie 500 zł.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A. M., domagając się zmiany zarządzenia dotyczącego wysokości wpisu sądowego "z 500 zł na 100 zł, która to wielkość wynika z zapisu zawartego w paragrafie 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, A. M. odebrał w dniu [...] września 2010 r. (k.16), zaś zażalenie na to zarządzenie zostało przez niego nadane w dniu [...] września 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 19), a więc z zachowaniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia.

Zażalenie na zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2010 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Sprawa w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie nakazania wykonania rozbiórki obiektu budowlanego nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Jednocześnie A. M. nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie.

Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Wysokość tego wpisu, wbrew twierdzeniom wnoszącego zażalenie, znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z tym przepisem wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że sprawa skargi na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku dnia 9 lipca 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie nakazania wykonania rozbiórki obiektu budowlanego jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury o której stanowi ww. przepis § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji