Uzasadnienie
II OZ 974/06
Uzasadnienie
B. i R. C. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 maja 2003 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Pismem z dnia 12 grudnia 2005 roku B. C. poinformowała Sąd, iż prawdopodobnie nie stawi się na rozprawę, której termin został wyznaczony na dzień 21 grudnia 2005 roku i wniosła o doręczenie uzasadnienia zapadłego w sprawie orzeczenia.
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. i R. C. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2006 roku Sąd odmówił B. C. sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnienie wyroku w sprawach, w których skargę oddalono, sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Sąd I instancji uznał zatem przedwcześnie zgłoszony wniosek strony za niedopuszczalny.
W dniu 4 lutego 2006 roku B. C. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 16 stycznia 2006 roku, domagając się jego uchylenia. Strona podniosła, iż poinformowała Sąd o niemożliwości stawienia się na rozprawie i oczekiwała doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a jej wniosek nie został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny ocenia orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pod kątem zaistnienia bądź niezaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 184 i 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie można Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku zarzucić błędu, bowiem wniosek strony jako przedwczesny prawidłowo uznany został za niedopuszczalny.
Stosownie do treści przepisu art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Jak wynika z powyższych regulacji, siedmiodniowy termin na zgłoszenie wniosku o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, w razie oddalenia skargi, rozpoczyna swój bieg od chwili ogłoszenia sentencji orzeczenia. Wniosek taki może być zatem skutecznie złożony dopiero po ogłoszeniu sentencji wyroku. Oznacza to, iż Sąd jest uprawniony i zarazem zobowiązany odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku zarówno w sytuacji, gdy strona złoży wniosek po upływie siedmiu dni od ogłoszenia sentencji, jak i przed rozpoczęciem biegu terminu, czyli przed ogłoszeniem sentencji wyroku. Wniosek złożony przed ogłoszeniem sentencji wyroku jest bowiem przedwczesny i nie może wywoływać zamierzonych skutków procesowych (por. postanowienie SN z dnia 29 sierpnia 2000 roku, sygn. akt I CKN 713/00 – OSNC 2001/2/28).
Ponadto zauważyć należy, iż bez znaczenia pozostaje fakt, że strona skarżąca nie była obecna na rozprawie, gdyż termin do zgłoszenia wniosku biegnie od dnia ogłoszenia sentencji niezależnie od stawiennictwa strony. Jak słusznie zauważył w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji, strona skarżąca została pouczona, iż na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu z urzędu, a którego zaskarżenie będzie możliwe dopiero po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia tego wyroku. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zrealizował obowiązek, o którym mowa w art. 6 p.p.s.a. i pouczył stronę o tym, jakie czynności powinny zostać w sprawie podjęte, wskazując na termin, którego należy dochować.
Mając na uwadze powyższe, nie sposób stwierdzić, iż Sąd I instancji naruszył przepis art. 141 § 2 i § 3 p.p.s.a. i z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.