Postanowienie NSA z 16 października 2018 r., II OZ 974/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 997/18 o odrzuceniu skargi D. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że powyższą skargę wnieśli D. C. i S. B., ale została podpisana tylko przez tę ostatnią. W związku z powyższym oboje skarżący zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 25 kwietnia 2018 r. do podpisania skargi przez D. C. lub nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego S. B. do działania w imieniu tego skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ wezwanie to doręczono w dniu 4 maja 2018 r., a do dnia 11 maja 2018 r. skarżący nie wykonali wezwania to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła S. B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej P.p.s.a.): Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Brakiem takim w okolicznościach niniejszej, jak prawidłowo zidentyfikował to Sąd pierwszej instancji, było niepodpisanie skargi przez jednego ze skarżących lub załączenie do niej stosownego pełnomocnictwa (art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a.). Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy, pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uzupełnili ww. braku formalnego skargi w ustawowym terminie skarga D. C. podlegała odrzuceniu, o czym Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł. Należy nadmienić, że zaskarżone postanowienie dotyczy skargi wniesionej wyłącznie przez jednego ze skarżących tj. D. C. Nie dotyczy skargi wniesionej przez S. B. Zaskarżona decyzja będzie zatem przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej ale ze skargi jedynie jednej osoby tj. skarżącej. Skarżący S. C. natomiast będzie miał w niej status uczestnika postępowania, a nie skarżącego. Wydaje się, że wyjaśnienie tej kwestii w zaskarżonym postanowieniu uświadomiłoby stronie brak potrzeby korzystania ze środka zaskarżenia.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.