Postanowienie NSA z 5 października 2006 r., II OZ 976/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 311/04 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 311/04 oddalającego skargę W. S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sprawa

w sprawie samowolnej budowy budynku gospodarczego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r., po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 9 lutego 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę W. S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie wrocławskim z dnia 12 stycznia 2003 r., nr 1/2004 o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnej budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] w Kiełczowie przy ul. [...]. Skarżący W. S. w dniu 21 marca 2006 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek "o przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem z dnia 9 lutego 2006 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r., poinformował skarżącego, że uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone z uwagi na treść art. 142 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. i wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy jego pismo należy traktować jako wniosek o doręczenie odpisu sentencji wyroku z dnia 21 lutego 2006 r., czy jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia 20 kwietnia 2006 r. skarżący wyjaśnił, że w dniu ogłoszenia wyroku przebywał w szpitalu wskutek złamania nogi i nie mógł stawić się na rozprawę, a jego poprzednie pismo stanowi wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 czerwca 2006 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku; wskazując, że uzasadnienie wyroku w przypadku oddalenia skargi na rozprawie sporządza się na wniosek strony zgłoszony w ciągu siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku, zatem termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upływał w dniu 28 lutego 2006 r. Wniosek skarżącego z dnia 21 marca 2006 r. został więc wniesiony z uchybieniem terminu, wobec czego Sąd sporządzenia uzasadnienia wyroku odmówił.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że do dnia 24 lutego 2006 r. przebywał w szpitalu, a następnie musiał leżeć trzy miesiące w łóżku, a sprawa toczy się od siedmiu lat.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis art. 141 § 2 p.p.s.a. wskazuje, że w sprawach, w których skargę oddalono (jak w tym przypadku) uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Odpis sentencji doręcza się natomiast w przypadku określonym w art. 140 § 2 p.p.s.a., stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku. Stosownie do powyższych przepisów w niniejszej sprawie uzasadnienie wyroku mogło być zatem sporządzone wyłącznie na wniosek skarżącego, który powinien być złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, czyli do dnia 28 lutego 2006 r. Wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie tym nie wpłynął. W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest zgodne z prawem.

Ponadto, jak wynika z akt sprawy, w dniu 1 lutego 2006 r. skarżący upoważnił do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Ryszarda Synowca, który wraz z małżonką skarżącego, byli obecni na posiedzeniu Sądu w dniu 21 lutego 2006 r., na którym ogłoszono wyrok i pouczono tam obecnych o prawach i obowiązkach stron w związku z wydanym orzeczeniem (k. 32, 35). Zatem, pełnomocnik skarżącego i małżonka skarżącego, zostali poinformowani przez Sąd o konieczności wystąpienia w terminie siedmiu dni z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i winni te informacje przekazać skarżącemu. Faktu obecności pełnomocnika Ryszarda Synowca i małżonki skarżącego podczas ogłoszenia wyroku w dniu 21 lutego 2006 r., co wynika z uzasadnienia zaskarżanego postanowienia, nie odnotowano jednak w "protokole z odroczonej publikacji orzeczenia" (k.35). W piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2006 r. (k. 39), nie pouczono też skarżącego o warunkach i możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co byłoby spełnieniem obowiązku wynikającego z art. 6 p.p.s.a.

Należy jednak zauważyć, że w piśmie skarżącego z dnia 20 kwietnia 2006 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do wskazania, czy pismo z dnia 20 marca 2006 r. stanowiło wniosek o doręczenie odpisu sentencji, czy o sporządzenie uzasadnienia wyroku, W. S. stwierdził, że w czasie wydania wyroku był chory i przebywał w szpitalu. Okoliczności te mogą stanowić przesłankę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na wniosek, który skarżący powinien złożyć w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania odpisu niniejszego postanowienia, uprawdopodobniając we wniosku, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.