Postanowienie NSA z 13 listopada 2013 r., II OZ 976/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1649/13 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1649/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej B. B. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] lutego 2013 r. orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego w lokalu nr [...], położonego w budynku przy ul. [...] w W. Wskazując na przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd podał, że w niniejszej sprawie skarżąca nie skonkretyzowała w czym miałaby się wyrażać szkoda oraz jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny. Po wszechstronnym rozważeniu całokształtu okoliczności sprawy w tym zakresie Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem wymeldowanie jako stwierdzające jedynie pewien stan faktyczny, nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., a tylko taka podstawa mogłaby stanowić przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dalej Sąd podkreślił, że celem decyzji o wymeldowaniu jest doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji, ma więc ona charakter ewidencyjny i służy jedynie aktualizacji i doprowadzenia do zgodności pomiędzy miejscem zamieszkania, a miejscem zameldowania. Decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, tym samym nie może spowodować negatywnych skutków powołanych we wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Nie powoduje, że skarżąca nie może przebywać w lokalu, z którego została wymeldowana. Potwierdza jedynie, że stałe miejsce pobytu osoby, niezależnie od przyczyn zmiany tego miejsca, jest inne niż dotychczas.

W ocenie Sądu nietrafne są zatem argumenty skarżącej dotyczące trudnych do odwrócenia skutków czy niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w związku z wykonaniem decyzji o wymeldowaniu. Dalej Sąd wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) zameldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych o miejscu pobytu oznaczonej osoby. Zatem Sąd uznał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie pozbawi skarżącej prawa do przebywania w spornym lokalu, z którego została wymeldowana. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja o wymeldowaniu nie może powodować niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącej wymeldowanie z pobytu stałego może nie tylko powodować utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu, ale może doprowadzić nawet do pozbawienia możliwości załatwienia istotnych spraw życiowych, a w konsekwencji może spowodować dla osoby bez stałego zameldowania zarówno znaczącą szkodę jak i trudne do odwrócenia skutki. Dalej skarżąca wskazała, że z zameldowaniem wiąże się wiele istotnych spraw życiowych, związanych z podejmowaniem czynności w urzędach i innych instytucjach, dla dokonania których wymagane jest wylegitymowanie się dokumentem potwierdzającym miejsce stałego zamieszkania i zameldowania, np. korzystanie z usług banku, poczty czy rejestracji w przychodni.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść bowiem należy, że ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie prawidłowej oceny przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Podkreślić należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie jednak trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek ten dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które - jak zaznaczył Sąd I instancji - stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny. Nie ma ona charakteru nieodwracalnego. Zaś powołane we wniosku okoliczności wskazujące na utrudnienia w życiu codziennym związane z wykonaniem decyzji o wymeldowaniu związane z brakiem miejsca zameldowania i trudności związane z ewentualnym ponownym zameldowaniem się w lokalu, nie przesądzają o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu przedmiotowego przepisu.

Nadto zwrócić należy uwagę na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II OZ 914/13, którym oddalono zażalenie L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1650/13, odmawiające wyżej wskazanemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] wydanej w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.