Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zaskarżonej przez M.T. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M.T. wyjaśniając, że wskazane w skardze zarzuty uzasadniają nie tylko wniosek o uchylenie czy zmianę zaskarżonej decyzji, ale równocześnie tłumaczą i wyjaśniają wniosek o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania istnienia w danej sprawie przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Pamiętać należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. We wniosku należy wykazać, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju lub też spowoduje trudne do odwrócenia skutki, czyli skutki których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Ponadto we wniosku należy wskazać w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł także w tym samym piśmie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednakże w skardze zawarł jedynie zarzuty i uzasadnienie dotyczące jej zasadności. W żaden sposób nie odniósł się natomiast do kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jak wykazano wyżej, sporządzenie takiego odrębnego uzasadnienia było obowiązkiem skarżącego. Zatem uznanie przez Sąd I instancji, że przedmiotowy wniosek nie może zostać uznany za skuteczny ze względu na brak jego uzasadnienia, było jak najbardziej słuszne. Za niewystarczające bowiem należy uznać sporządzenie przez skarżącego wyłącznie uzasadnienia skargi i niewykazanie na czym miałyby polegać znaczna szkoda i trudny do odwrócenia skutek związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Na zmianę orzeczenia nie mogą wpłynąć także okoliczności powołane w rozpoznawanym zażaleniu, gdyż ocena zaskarżonego postanowienia dotyczy okoliczności w jakich zostało ono wydane.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.