Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2850/14 (dalej postanowienie z 30 maja 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 ppsa sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2016 r., VII SA/Wa 2850/14 o stwierdzeniu prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 marca 2015 r., VII SA/Wa 2850/14 w ten sposób, że zamiast daty "12 marca 2016 r." wpisał właściwą datę "12 marca 2015 r." i zamiast daty "23 grudnia 2016 r." wpisał datę "23 grudnia 2015 r.".
Zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2016 r. wywiedli D. W. i M. W. (dalej skarżący). W piśmie z 29 sierpnia 2015 r. podnieśli, że postanowienie jest niesprawiedliwe i nieważne, dlatego winno być uchylone, zmienione a skarżącym przyznana pomoc (k. 432 akt VII SA/Wa 2850/14).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem WSA w Warszawie, że w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki sprostowania postanowienia z 9 maja 2016 r.
Sprostowanie orzeczenia może nastąpić jedynie w wypadku zaistnienia w nim niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jak stanowi art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zm. 846, dalej ppsa). We wskazanym wyżej postanowieniu oczywiste omyłki wystąpiły przez błędne wpisanie daty rocznej wydania orzeczenia oraz daty rocznej uprawomocnienia się wyroku (k. 195-195v akt VII SA/Wa 2850/14), co wynikało z tego, że sprostowane postanowienie Sąd I instancji wydał dnia 9 maja 2016 r. Argumenty podniesione w zażaleniu okazały się nierelewantne.
Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.