Uzasadnienie
Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, dnia 7 czerwca 2005 r. pełnomocnik skarżącego, radca prawny J. K., złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Po 1185/03, w którym oddalono skargę H. G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2003 r., Nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Pełnomocnik uiścił jednocześnie wpis w wysokości 100 zł.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 cyt, rozporządzenia wpis stały w sprawach ze skarg z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Sąd stwierdził zatem, że w niniejszej sprawie, wpis został uiszczony przez pełnomocnika w niewłaściwej wysokości, powinien bowiem wynosić 250 zł. Zgodnie zatem z jednoznaczną dyspozycją art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W dniu 14 lipca 2005 r. H. G. wniósł na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażalenie, w którym domagał się jego uchylenia i nadanie sprawie biegu. Jak wskazał pełnomocnik skarżącego, jego mocodawca H. G., zdecydował w kancelarii radcy prawnego, iż samodzielnie złoży kasację w biurze podawczym w Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, także w tym celu aby bezpośrednio w Sądzie dokonać opłaty właściwego wpisu sądowego. Jego klient został pouczony o tym, że skarga musi być opłacona wraz z jej złożeniem w Sądzie bo jest podpisywana przez radcę prawnego. H. G. po uzyskaniu informacji od pracownika Sądu, iż powinien dokonać opłaty w wysokości 100 zł, taką też opłatę dokonał w kasie Sądu. Nie widział też w tej sytuacji żadnej konieczności czy też celowości konsultowania tego z radcą prawnym. Obecnie skutkiem postanowienie Sądu, H. G. jest zaskoczony i rozczarowany tym, iż jego szczególna staranność jakiej w swojej ocenie dołożył, może stać się przyczyną utraty możliwości dalszej obrony jego praw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który był podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej – Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przepis ten dotyczy jedynie pism wnoszonych przez adwokatów i radców prawnych, nie dotyczy zaś pozostałych profesjonalnych pełnomocników (doradca podatkowy, rzecznik patentowy) jak też pism sporządzonych przez adwokatów lub radców prawnych a wnoszonych osobiście przez stronę.
Należy uznać, iż w niniejszej sprawie przepisy powyższy został niewłaściwe zastosowany. W sprawie nie podlega sporowi, iż skarga kasacyjna została opłacona w niewłaściwej wysokości bo w kwocie 100 zł. Nie można natomiast zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, iż to pełnomocnik skarżącego - radca prawny, wniósł przedmiotową skargę kasacyjną na wyrok tego Sądu z dnia 4 maja 2005 r. i uiścił wpis. Brak jest w tym zakresie niespornych dowodów.
Z akt sądowych nie wynika bowiem, iż w dniu 10 czerwca 2005 r. to pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z lektury potwierdzenia uiszczenia opłaty sądowej wynika, że wpłaty kwoty 100 zł skarżący dokonał osobiście w kasie Sądu w dniu złożenia skargi kasacyjnej. Tym samym opis stanu faktycznego przedstawiony w zażaleniu należy uznać za wiarygodny. Nie można zatem w sprawie zastosować w/w art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który może być zastosowany jedynie w przypadku gdy pismo zostało wniesione przez adwokata lub radcę prawnego.
W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej jako oparte na błędnych ustaleniach faktycznych podlega uchyleniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.