Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1259/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie A.M. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 maja 2013 r.
Sąd I instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną A.M. od postanowienia tego sądu z dnia 2 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody Kujawsko -Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie z dnia 7 marca 2013 r.
Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie A.M. od postanowienia tego sądu z dnia 7 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 lipca 2013r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r.
Toczące się w sprawie postępowanie w sprawie przyznania stronie na jej wniosek prawa pomocy, zakończyło się postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 kwietnia 2014 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 15 kwietnia 2014 r. wezwano ponownie skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, lecz pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, należny wpis nie został opłacony.
Sąd I instancji odrzucając zażalenie skarżącej wskazał, iż zażalenie złożono na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. o odrzuceniu zażalenia od postanowienia sądu z dnia 7 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, z powodu jego wniesienia z uchybieniem przymusowi adwokacko – radcowskiemu. Nie zachodzi zatem w tej sprawie, określony w art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") przypadek ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia należnego wpisu. Wolne od wpisu jest bowiem wyłącznie zażalenie odrzucone z powodu nieuiszczenia opłaty, a nie zaś z powodu pozostałych braków formalnych zażalenia. Mimo skutecznego odbioru przesyłki sądowej zawierającej wezwanie i upływu wyznaczonego terminu, wymieniona opłata sądowa nie została uiszczona.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła A.M. podnosząc, iż zażaleniu powinien być nadany dalszy bieg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Stosownie do § 3 tego artykułu: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższej normy prawnej wynika zatem, że w przypadku, gdy środki prawne wymienione w art. 220 § 3 p.p.s.a. zostały odrzucone z powodu nieuiszczenia wpisu w należnej wysokości, to zażalenie na postanowienie o ich odrzuceniu lub na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania wolne jest od wpisu (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3. wydanie, Wolters Kluwer Polska 2009 r., s. 639).
Stwierdzić zatem należy, że wolne od wpisu jest jedynie zażalenie wniesione na postanowienie sądu o odrzuceniu środka prawnego, które nastąpiło z powodu nieuiszczenia należnego wpisu pomimo wezwania.
Sąd I instancji zasadnie zatem uznał, że zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r. podlegało opłacie, bowiem odrzucenie zażalenia na postanowienie z dnia 7 marca 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną, nastąpiło z powodu jego wniesienia z uchybieniem przymusowi adwokacko-radcowskiemu, nie zaś z powodu nieuiszczenia wpisu.
Wobec braku uiszczenia przez skarżącą wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 13 maja 2013 r., zażalenie to podlegało odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.