Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 29 września 2016 r., sygn. akt II OZ 983/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 506/16 w przedmiocie odrzucenia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów z nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie
Skład
Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r., w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów z nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. –zwaną dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie termin do złożenia skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie upływał z dniem [...] stycznia 2016 r. Skarżąca wniosła skargę na ww. decyzję organu, jednak jej adresatem uczyniła Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zamiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, które wydało zaskarżoną decyzję. Ze względu na niewłaściwego adresata korespondencji zawierającej skargę, skarżąca przekroczyła termin wynikający z art. 53 § 1 p.p.s.a. co w konsekwencji uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. K. wnosząc o jego uchylenie. W uznaniu skarżącej Sąd naruszył przepisy art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez ich zastosowanie w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego i zasadą dostępu obywatela do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie powyższego terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. zawierała prawidłowe pouczenie na temat środka odwołania i sposobu jego wniesienia. Organ wskazał wyraźnie, że na decyzję przysługuje ".... z powodu niezgodności z prawem skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia." Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżącej doręczono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. w dniu [...] grudnia 2015 r. Termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję upływał zatem [...] stycznia 2016 r. W tym miejscu należy zauważyć, że termin trzydziestodniowy jest terminem ustawowym a tym samym nie może być ani skrócony ani wydłużony. Pomimo prawidłowego pouczenia znajdującego się w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w ostatnim dniu terminu czyli [...] stycznia 2016 r. Nie sposób zatem zgodzić się z argumentacją skarżącej, że nie mając profesjonalnego pełnomocnika w sprawie nie miała wiedzy, iż skarga złożona bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu zostanie odrzucona. Nie sposób zgodzić się również z twierdzeniem zawartym w zażaleniu, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu z pominięciem organu, którego skarga dotyczy powoduje jej odrzucenie. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że skarga wniesiona bezpośrednio do sądu z pominięciem organu, którego dotyczy może być wniesiona w terminie ponieważ liczy się wtedy data nadania skargi przez sąd do właściwego organu. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżąca przesłała skargę do WSA w Warszawie w ostatnim dniu upływającego terminu do jej wniesienia Sąd nie miał możliwości przekazania jej organowi w terminie. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesioną w tej sprawie skargę jako spóźnioną na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.