Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę D. G. na uchwałę Rady Gminy Sulęczyno z dnia 12 grudnia 2014 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. wezwał Radę Gminy Sulęczyno do usunięcia naruszenia prawa. Rada Gminy Sulęczyno uchwałą z dnia 26 marca 2015 r. odmówiła uwzględnienia wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie Rada Gminy Sulęczyno – przed upływem terminu 60 dni od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa – nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie. Uchwała w tym przedmiocie została podjęta w dniu 26 marca 2015 r. i doręczona skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r. Oznacza to, że skarżący powinien był wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (31 grudnia 2014 r.). Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 2 marca 2015 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 7 maja 2015 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W zażaleniu na postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 i art. 53 § 2 P.p.s.a., art. 7 Konstytucji RP, art. 6,7 i 8 K.p.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), Skarżący podniósł, że w dniu 31 grudnia 2015 r. wystąpił do Rady Gminy Sulęczyno z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego wynikającego z uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. poinformowano skarżącego o przekazaniu sprawy do przeanalizowania.
Ponadto w marcu 2015 r. skarżący został poinformowany o planowanej sesji Rady Gminy, której przedmiotem miało być udzielenie odpowiedzi na wezwanie. Rada Gminy podjęła uchwałę o nieuwzględnieniu wezwania skarżącego, która to uchwała została doręczona skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r. Skarżący w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Pismo z dnia 20 stycznia 2015 r., jak i ogłoszenie o sesji Rady Gminy utwierdziło skarżącego w przekonaniu o otrzymaniu odpowiedzi ze strony organu.
Skarżący nie może zostać obarczony negatywnymi konsekwencji działania organów gminy. O bezskuteczności wezwania można mówić wówczas gdy, organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi, bądź w ogóle nie udzielił odpowiedzi na otrzymane wezwanie. W tej sprawie organ w piśmie z dnia 20 stycznia 2015 r. nie udzielił ostatecznej odpowiedzi, a poinformował, że taka odpowiedź zostanie udzielona na IV sesji Rady Gminy Sulęczyno. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzedzające skargę ma przede wszystkim na celu załatwienie sprawy przez właściwy organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Pismo z dnia 20 stycznia 2015 r. będące wyrazem aktywności ze strony organu, zniweczyło istnienie przesłanki bezskuteczności wezwania i tym samym nie rozpoczął biegu sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy.
Skarżący w okresie 31 grudnia 2014 r. do 7 kwietnia 2015 r. obiektywnie nie był w stanie ustalić, czy względem jego wniosku zachodzi ta okoliczność, że organ administracji publicznej nie udziela mu odpowiedzi w terminie 60 dni.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Wniesienie skargi na uchwałę organu gminy przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą jest dopuszczalne po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). O bezskuteczności wezwania można mówić zarówno wtedy, gdy organ nie uwzględnił wezwania (odmówił jego uwzględnienia), jak i wówczas, gdy organ nie zajął żadnego stanowiska w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (milczenie organu). Ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 P.p.s.a. Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia).
Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Tak rozumiane terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., mają zastosowanie do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy.
Należy przy tym podkreślić, iż skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Takie stanowisko zostało przyjęte i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60).
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że ma zastosowanie art. 53 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 31 grudnia 2014 r. wezwała Radę Gminy w Sulęczynie do usunięcia naruszenie jego interesu prawnego uchwałą z dnia 12 grudnia 2014 r. Od tego dnia rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy w Sulęczynie. Termin ten upłynął z dniem 2 marca 2015 r. W tym terminie Rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, ponieważ uchwała Rady Miasta Sulęczyna z dnia 26 marca 2015 r. nieuwzględniająca wezwania do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącemu dopiero w dniu 7 kwietnia 2015 r. Oznacza to, że z dniem 2 marca 2015 r. upłynął termin do wniesienia skargi na uchwałę z dnia 12 grudnia 2014 r. Skarga została wniesiona w dniu 7 maja 2015 r., a zatem po upływie sześćdziesięciodniowego terminu. Tym samym prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Okoliczność, że pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował skarżącego, że jego wezwanie zostało "przekazane do rozpatrzenia Komisji Rewizyjnej Rady Gminy w Sulęczynie, która podejmie pracę nad w/w wnioskiem" nie przerwało biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi. Podnoszone w skardze kasacyjnej okoliczności, że skarżący uzyskał zapewnienie o rozpatrzeniu wezwania i udzieleniu odpowiedzi na nie po całościowym zbadaniu sprawy, nie mogły doprowadzić do zakwestionowania prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.