Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu wniosku E.Z. (dalej jako "skarżący") wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z [...] października 2017 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zaskarżoną w sprawie decyzją Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żywcu z [...] sierpnia 2017 r. i nakazał skarżącemu wykonanie w budynku mieszkalnym w [...] robót budowlanych w postaci doprowadzenia otworu okiennego w ścianie północno-zachodniej na poddaszu budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego przez jego zamurowanie oraz rozbiórki schodów zewnętrznych, drewnianych, prowadzących do pomieszczenia na poddaszu od strony południowo-zachodniej tego budynku.
Zdaniem Sądu I instancji, w sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że lokal zamieszkiwany jest przez wieloosobową rodzinę będącą w trudnej sytuacji materialnej. Wykonanie określonych w tej decyzji robót budowlanych może zaś prowadzić nie tylko do zniszczenia pewnej ilości użytych materiałów budowlanych, ale zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego uniemożliwić wejście do zajmowanego pomieszczenia oraz ograniczyć dostęp promieni słonecznych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania H. i S.M.. W treści zażalenia wskazali, że skarżący dysponuje korytarzem i gankiem, które mogą posłużyć do zapewnienia dostępu do lokalu, natomiast wybicie okna i wybudowanie schodów nastąpiło bez zgody pozostałych mieszkańców budynku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na aprobatę zasługuje stanowisko Sądu I instancji, który dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, doszedł do przekonania, że skarżący uprawdopodobnił przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie okoliczności mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania jest obowiązkiem strony, a uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Tego rodzaju okoliczności, jak trafnie stwierdził Sąd I instancji, skarżący powołał. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie poprzestał jedynie na gołosłownych twierdzeniach, ponieważ przedstawił szereg wyjaśnień, z których wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby narazić jego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego zawarty w skardze zawierał więc argumenty uprawdopodobniające zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że okoliczności podnoszone we wniosku o wstrzymanie skarżąca zobowiązana była uprawdopodobnić, a nie udowodnić.
Bez wpływu na zasadność rozstrzygnięcia pozostają argumenty zażalenia. Uczestnicy postępowania podnoszą bowiem okoliczności, które w ich ocenie przemawiają za bezzasadnością skargi. Wskazują bowiem na możliwe rozwiązania techniczne, które mogą zapewnić skarżącemu korzystanie z lokalu oraz jego prawidłowe doświetlenie. Wskazują także, że skarżący dokonał określonych zmian w lokalu z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i bez zgody pozostałych mieszkańców budynku. Na tym jednak etapie Sąd I instancji nie dokonywał kontroli legalności zaskarżonej decyzji, a jedynie rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania w granicach, jakie wyznacza powołany wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. i ocena przeprowadzona w tym zakresie była prawidłowa.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.