Postanowienie NSA z 10 października 2007 r., II OZ 985/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. P.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2135/06 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

Skład

sędzia NSA Włodzimierz Ryms przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi F. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu bronią postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu F. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu bronią. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skoro skarżący posiada gospodarstwo rolne, z którego uzyskuje dochód w kwocie około (...) zł miesięcznie, otrzymuje dopłaty z funduszy Unii Europejskiej w wysokości (...) zł rocznie, a także wraz z żoną dysponuje oszczędnościami w kwocie (...) zł, to nie można uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że zgromadzone na rachunku bankowym żony pieniądze w kwocie (...) oraz (...) zł z dopłat z Unii Europejskiej są jedynymi oszczędnościami skarżącego, które pragnie "zachować dla użytku jego rodziny".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpoznawanej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazał dostatecznie, iż nie dysponuje wystarczającymi środkami na poniesienie kosztów postępowania sądowego. Dla oceny, czy strona jest w stanie ponieść koszty postępowania (koszty sądowe i inne wydatki) istotne znaczenie ma jej stan majątkowy i dochody oraz sytuacja rodzinna. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwiema małoletnimi córkami, posiada dom jednorodzinny (...)m2 oraz nieruchomość rolną (...) ha. Uwzględniając wysokość dochodów skarżącego z działalności rolniczej (około (...) zł miesięcznie), otrzymywane dopłaty z Unii Europejskiej w kwocie (...) zł rocznie, a także wysokość środków zgromadzonych na koncie (na koncie żony (...) zł, na koncie skarżącego (...) zł), a także wysokość ponoszonych wydatków, należało dojść do wniosku, iż skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania. Zamiar zachowania oszczędności dla użytku rodziny, gdyż skarżący nie jest pewien swojej przyszłej sytuacji nie zmienia faktu posiadania oszczędności w znacznej kwocie, z której część można przeznaczyć na poniesienie kosztów postępowania. W doktrynie wskazuje się, że prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku - T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis s. 628. Wobec posiadania przez skarżącego stałego źródła dochodów, a także oszczędności należy uznać, że jest on w stanie ponieść koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, dlatego też słusznie Sąd I instancji odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.