Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1572/14, po rozpoznaniu skargi J. L., uchylił zaskarżoną decyzję.
Uczestnik postępowania, K. L., złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W jej treści skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, w celu profesjonalnego sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1572/14, odrzucił skargę kasacyjną K. L. wskazując, że skarga kasacyjna została złożona z naruszeniem przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
K. L., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Podkreślił, że w skardze kasacyjnej został złożony wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, w związku z czym skarżący kasacyjnie winien zostać wezwany do uzupełnienia braku formalnego w postaci złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Skoro Sąd nie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków wniosku, to tym samym został on pozbawiony możliwości uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku, co w konsekwencji prowadziło do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przyznania prawa pomocy.
Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej zwanej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się, jedynie gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia objętym tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. W rezultacie brak sporządzenia jej przez jedną z osób opisanych w art. 175 p.p.s.a. wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. Jest ona w takiej sytuacji niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 178 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie należało uznać, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez żadną z uprawnionych osób, co uzasadniało jej odrzucenie przez Sąd Wojewódzki.
Z kolei okoliczność zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o prawo pomocy (ustanowienie pełnomocnika z urzędu) pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W orzecznictwie wskazuje się, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej i bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w takiej sprawie jest postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. (postanowienie NSA z dnia 3 sierpnia 2010 r., I OZ 585/10).
Wprawdzie ma rację skarżący, że nie został prawidłowo nadany bieg wnioskowi o przyznanie prawa pomocy, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Natomiast ewentualne pozytywne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy mogłoby jedynie skutkować możliwością wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem podnoszone w zażaleniu okoliczności pozostają bez wpływu na prawidłowość oceny dokonanej przez Sąd Wojewódzki w zaskarżonym postanowieniu.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.