Postanowienie NSA z 17 listopada 2005 r., II OZ 992/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2005r. sygn. akt II SA/Rz 714/04 o oddaleniu wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2005r., sygn. akt II SA/Rz 714/04 i sprostowaniu z urzędu tego wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2004r. Nr SKO-401/72/04 postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2005r., sygn. akt II SA/Rz 714/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, jednocześnie określając w komparycji tę decyzję jako "z dnia 7 kwietnia 2004r. Nr SKO 401/148/03".

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2005r., sygn. akt II SA/Rz 714/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2005r., sygn. akt II SA/Rz 714/04 i jednocześnie sprostował z urzędu powyższy wyrok w taki sposób, słowa: "z dnia 7 kwietnia 2004r. Nr SKO 401/148/03", zastąpił słowami "z dnia 25 czerwca 2004r. nr SKO-401/72/04".

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, podnosząc, że "z wykonaniem przedmiotowego wyroku związane były wątpliwości natury prawnej". Świadczy o tym już fakt, że wyrok został sprostowany, bowiem gdyby wyrok nie budził wątpliwości, to zbędne byłoby jego sprostowanie. Wskazano także, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2005r. nie zachodzą, a jedynie zaszła oczywista omyłka pisarska w tzw. "komparycji", czyli części wstępnej orzeczenia. Omyłka ta została prawidłowo sprostowana przez Sąd.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z faktu sprostowania orzeczenia nie można wywodzić skutków prawnych, w tym zwłaszcza o konieczności dokonania jego wykładni w trybie art. 158 powołanej ustawy. Inny jest bowiem cel i funkcja wykładni orzeczenia, a inna jego sprostowania.

Przyjmuje się, że wykładnia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 368). Przedmiotem natomiast sprostowania (art. 156 ustawy) mogą być natomiast m.in. niedokładności, czy omyłki oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005r.,s. 487). Pogląd ten Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całej rozciągłości.

Z treści wyroku, w tym zwłaszcza uzasadnienia jasno bowiem wynika, że przedmiotem rozpoznania Sądu była skarga B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2004r. Nr SKO-401/72/04 (zob. strona 11 uzasadnienia wyroku). Nie zachodziły zatem wątpliwości co do treści wyroku, lecz jedynie oczywista omyłka pisarska, która zaskarżonym postanowieniem została prawidłowo usunięta.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.