Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 108/16 odrzucił skargę M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 i 27 stycznia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie jej 1 odpisu oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało w trybie zastępczym doręczone skarżącej w dniu 4 marca 2016 r. Do dnia 17 marca 2016 r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wobec powyższych okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. C.. Skarżąca wskazała, że wezwanie do usunięcia braków skargi nigdy nie zostało jej doręczone. Z ustaleń skarżącej wynika, że wezwanie to zostało wysłane na adres [...] w O., podczas gdy strona nie wskazywała tego adresu jako właściwego do doręczeń, ani nie upoważniała nikogo do odbioru przesyłki sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.
Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 25 i 27 stycznia 2016 r. M. C. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie jednego jej odpisu oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, wezwania zostały skarżącej wysłane na wskazany przez nią w skardze adres ul. [...] w O. (k. 3 akt sądowych) i doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (a więc, w odniesieniu do osoby fizycznej, osobiście adresatowi pisma, jego dorosłemu domownikowi, bądź – w razie nieobecności ww. – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które to zawiadomienie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, bądź gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W przypadku niepodjęcia pisma we ww. terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc z upływem czternastego dnia od daty złożenia pisma w placówce i pozostawienia zawiadomienia.
Z adnotacji poczynionych przez osobę upoważnioną przez operatora pocztowego na kopercie i potwierdzeniu odbioru (k. 53 akt sądowych) wynika, że wymogi o których mowa w art. 73 P.p.s.a. zostały zachowane. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania była dwukrotnie awizowana – po raz pierwszy w dniu 19 lutego 2016 r. - z adnotacją adresat nieobecny, a następnie w dniu 29 lutego 2016 r. W tej sytuacji należało przyjąć, że stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 4 marca 2016 r., a termin do usunięcia braków upłynął bezskutecznie z dniem 11 marca 2016 r. Skoro w wyznaczonym terminie obowiązki wynikające z zarządzeń nie zostały przez skarżącą wykonane, Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie i w konsekwencji wniesioną skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.