Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 4 października 2016 r., sygn. akt II OZ 994/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak
Rozpoznanie
w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 451/16 o odrzuceniu skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 451/16 odrzucił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [..]. lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. wpłynęła do Sądu skarga wniesiona w imieniu J. M. przez radcę prawnego K. N. Z powodu stwierdzonych braków formalnych zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 kwietnia 2016 r. wezwano radcę prawnego K. N. do ich uzupełnienia poprzez złożenie do akt sądowych dokumentu pełnomocnictwa, stosownie do art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a."), i uiszczenie wpisu w kwocie 300 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 28 kwietnia 2016 r., powyższe braki nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie, w związku z czym skarga J. M. podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie orzeczenia w całości. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego do zastępowania J. M. przed sądami administracyjnymi znajdowało się w aktach sprawy, które zostały przekazane do Sądu wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] lutego 2016 r. Zwrócono uwagę, że na podstawie tego samego pełnomocnictwa pełnomocnik skarżącej wnosił już uprzednio (24 marca 2015 r.) skargę do tego samego Sądu i wówczas nie został wezwany do uzupełnienia braków w tym zakresie.

Odnosząc się natomiast do wpisu od wniesionej skargi w kwocie 300 zł, wyjaśniono, że został on uiszczony przez skarżącą w dniu 2 maja 2016 r. jednakże w tytule przelewu na skutek omyłki została podana inna sygnatura sprawy, której stroną była skarżąca. Powyższe okoliczności potwierdza kopia potwierdzenia przelewu. Wskazano nadto, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone bezpośrednio skarżącej, nie zaś pełnomocnikowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Podstawą odrzucenia przez Sąd skargi J. M. było m.in. nieuiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi w terminie zakreślonym w wezwaniu do dokonania tej czynności. Strona skarżąca, w związku z wniesionym zażaleniem wskazała, że żądana kwota 300 złotych została uiszczona w terminie przewidzianym w wezwaniu na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, z tym że w wyniku omyłki wskazano na zleceniu przelewu inną sygnaturę sprawy (II SA/Rz 531/15) niż ta, w której wpis miał być uiszczony (II SA/Rz 451/16). Analizując powyższą kwestię Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że z uwagi na wątpliwości co tego czy wpłata dokonana w dniu 2 maja 2016 r. na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji (której potwierdzenie stanowi wydruk załączony do zażalenia) została w istocie zakwalifikowana przez Sąd jako wykonanie istniejącego wówczas obowiązku poniesienia kosztów sądowych w sprawie II SA/Rz 531/15, bądź w jakiejkolwiek innej sprawie, w której stroną była J. M., odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. było co najmniej przedwczesne.

Wskazane wadliwości nie podważyły jednak prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę J. M. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z kolei przepis art. 46 § 3 P.p.s.a., po jego nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z treści powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Pierwszej czynności procesowej nie można zaś utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych przedstawionych Sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia pełnomocnictwa na wezwanie sądu.

Skoro zatem w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego poprzez przedłożenie Sądowi pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w imieniu skarżącej zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 28 kwietnia 2016 r., a braki te nie zostały usunięte do dnia 5 maja 2016 r., zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.